Dilemma

 

Zoals jullie wel hebben gezien ben ik bezig met het patroon van deze kikker. Op dit moment is een aantal proefbreiers druk bezig met het testen van het patroon.

 

Al mijn knuffels worden in het rond gebreid en dat kun je 2 manieren doen, zoals vroeger: op 4 of 5 naalden zonder knop, of heel modern met een rondbreinaald, gebruikmakend van de magic loop techniek.

 

Mijn knuffels worden veel door oma's gebreid, en zij hebben vroeger op school leren rond breien op 4 naalden. Sommigen van hen zijn overgestapt op de rondbreinaald, maar velen blijven bij het oude vertrouwde, gewoon 4 (lange) breinaalden, je kunt er eentje onder je arm vastzetten.

 

Ik brei al een hele tijd op rondbreinaalden, en daarom maak ik de foto's voor in mijn patronen altijd van breiwerk dat is gebreid op een rondbreinaald. Zij die op 4 naalden breien moeten dan zelf zien uit te vinden hoe het er uit ziet als je op 4 naalden breit.

 

Gisteren schreef Tijm mij een mail met de volgende opmerking: 

 

Dit keer is je patroon geschreven vanuit het breien op een rondbreinaald.

Helemaal goed, maar ik verplaats me nu even in de categorie breisters die hier niet mee bekend zijn.

Om mij heen zie ik veel breisters van boven de 65 die je patronen graag breien en dan op gewone lange pennen.

Ze kunnen goed wijs worden uit je patronen ook doordat je voorheen de foto's ook maakte met gewone pennen (korte maar dat maakt niet uit).

Als breister die wel alles op de rondbreinaald breit, maakte ik zelf de 'vertaalslag' wel naar rondbreinaald.

Ik kan me nu voorstellen dat de categorie 65 plus graag het patroon en de foto's op de 'oude' manier heeft.

Ook de wat minder ervaren breisters hebben daar misschien meer steun aan.

De ervaren breisters doen het toch gewoon op hun eigen manier en redden zich er prima mee.

 

Ik denk dat ze misschien wel gelijk heeft, en dat ik de foto's dus beter kan maken van werk dat is gebreid op 4 naalden dan van werk dat is gebreid op een rondbreinaald. Mijn doel blijft om de patronen zo te publiceren dat velen - en vooral zij die dachten dat nooit te kunnen - mijn knuffels kunnen breien en dat doel bereik ik misschien wel beter door uit te gaan van breisters met 4 pennen.

 

Graag hoor ik de mening van jullie, lezers van mijn weblog, en breiers van mijn patronen .

 

 

Sylvie en Jacobus

 

Kikker

 

 

Grote rode beer II

 

Weten jullie de grote rode beer nog. Hier liet ik hem zien. Ik heb grote rode beer in opdracht gebreid en de beer is inmiddels aan het werk:

 

 

 

Je vindt de beer op de website
kindermeubeltjes.com.  Daar geniet hij van al het moois dat daarte koop is.

Het bedrijf is van Anne-Marleen en Paul. Zij hebben de meubeltjes voor hun eigen kinderen zelf gebouwd, en - nu blijkt dat deze meubeltjes erg populair zijn - brengen zij ze op de markt.

Grote rode beer probeert ze allemaal zelf uit, en pas als hij ze mooi vindt, mogen ze in de verkoop.

Kikker - proefbreiers gezocht.

Er zijn (meer dan)  genoeg proefbreiers.

 

 

 

Ik heb een nieuwe knuffel ontworpen. Het is een kikker en hij heet Kikker. Ik heb lang over een andere naam nagedacht, maar hij heet toch gewoon Kikker.

Ik ben al lang in het geheim hiermee bezig, heb hem nog maar niet op de weblog gezet, want dan wil iedereen ook gelijk dat het patroon af is.

 

 

 

Het patroon is af, dat wil zeggen, het is af genoeg om te worden gebreid door proefbreiers, het is de bedoeling dat het patroon op de handwerkbeurs in Zwolle (14 -17 februari)  voor het eerst in de verkoop gaat.

 

Ik zoek een paar mensen die het patroon willen proefbreien. Van een proefbreier verwacht ik dat hij/zij in de komende 2 weken tijd heeft om een kikker van het patroon te breien. Alle proefbreiers zijn welkom, maar ik zou erg blij zijn met iemand die nog niet veel ervaring heeft met mijn patronen.

 

 

Het blijft toch spannend, een nieuw ontwerp, ik ben zo benieuwd naar de reacties.

Stroomstoring in Enschede

 

Gisteren, om ongeveer kwart over 3, floep, het licht ging uit. Het eerste wat mij dan ook opvalt is de stilte, behalve het licht, gaan ook de koelkast, de vriezer, en allerlei andere electrische apparaten uit en dan valt het ineens op dat die apparaten een voortdurend geluid maken. En ik was nog wel bezig om een nieuwe lamp te installeren....

 

Er is niks mis in de meterkast, even wachten, het gaat vast zo wel weer aan.

 

Weet je wat, ik doe nu even de boodschappen, als ik terug kom, dan is het vast wel gerepareerd.

 

Ik kom bij AH,  maar die is inmiddels dicht, van de omstanders hoor ik dat het nog wel even gaat duren, maar hoe lang??  geen idee.

 

En dan begint door te dringen hoe zeer ons volledige leven gebaseerd is op stroom, die er gewoon altijd is.

 

Niets werkt meer, vrijwel niets.

 

Mijn computer heeft een batterij, dus die doet het nog, maar internet niet, want het modem heeft een stekker.

 

Ik, informatiejunk, wil weten hoe en wat.

 

De gewone telefoon werkt niet, die gaat ook via een kastje in de meterkast met een stekker. Gelukkig, mijn mobiel is opgeladen. Ik probeer mijn dochter te bellen, kennelijk probeert iedereen in de wijk dat, het netwerk is vol.

 

Ah, ik heb ook nog een Ipad, met batterij en simkaart, daarmee moet ik toch op internet kunnen, maar ja, ook dat probeert iedereen ....

 

De autoradio, die doet het :))) .  Via het nieuws hoor ik  dat ik voorlopig niet op stroom hoef te rekenen.

 

Gelukkig heb ik een gasstel, ik kan dus met een pannetje water koken voor een kop thee.

 

Het wordt donker, je weet niet hoe donker, allerlei buren vertrekken met hun auto, en dan is het heel donker en heel stil.

 

Nou ja, het is niet anders. Ik maak een opstelling  van een stuk of 20 waxinelichtjes bij de bank en zo kan in ieder geval breien, wat ben (al weer)  blij met deze hobby, een breister verveelt zich nooit. Ik heb nog een luisterboek op de Ipad, en zo kom ik de avond wel door, maar ik hoop wel vurig dat het niet langer dan 1 avond duurt.

 

Langzamerhand zet ik her en der nog wat lichtjes en kaarsen neer. Ik probeer wat te eten te maken, maar dat valt nog niet mee met zo weinig licht, je kunt niet eens zien of het water kookt,  een eitje bakken lukt.

 

In de loop van de avond realiseer ik me hoe verwend we eigenijk zijn. 100 jaar geleden deed iedereen het zonder stroom. Ik bedenk van alles.

 

Hoe moesten de vroedvrouwen in de vrede werken in het donker bij al die bevallingen in de nacht?

 

Het is wel rustig zo, ik snap dat burn-out een mode ziekte is,  in het donker kun je niks,  maar hoef je ook niks.

 

Vroeg naar bed dan maar, wel eerst wat kaarsjes naar boven brengen.

 

Om half 2 schrikt ik wakker, de lampen gaan aan, de wasmachine, die onderbroken was in het programma gaat verder, en ook verder komt mijn huis midden in de nacht tot leven.

 

Nu zit ik weer achter een werkende computer en geniet extra van mijn kopje koffie, zonder stroom had ik dat toch niet gehad.

 

 

 

 

 

Volgens mij hadden ze vroeger geen stuk of 50 waxinelichtjes voor 1 avond. 

Vakantie werkt!!

Vakantie werkt!! Ik hoef deze dagen helemaal niets, mag lekker zo veel als waar ik zin in heb breien aan mijn vest. Het wordt zo'n lekker lang vest. Ik ben er op 27 december aan begonnen, en kijk nu. Er hoeven alleen nog mouwen aan, en dan nog wat fatsoeneren.
Deze foto loopt alweer een beetje achter, de mouwen zijn al een eindje onderweg.

Overigens, vakantie of niet, de patronenwinkel en de bolletjeswinkel lopen gewoon door.

Vakantie

Al heel lang ligt dit garen mij aan te staren: "Brei mij, brei mij, kijk eens hoe mooi ik ben" .  Ik heb dit garen een tijd geleden, voor een groot deel toen ik herstelde van mijn gebroken enkels, zelf gesponnen. Ik heb de wol zelf geverfd voor ik het ging spinnen.
Het is een mengsel van wol, zijde en een beetje linnen. Ik heb het laten mengen bij World of wool, daarna geverfd en gesponnen, het is 1 kilo garen, er kan dus van alles van, maar het bleef liggen.

Dat komt doordat ik een huis vol knuffels heb, die voortdurend mijn aandacht vragen. De ene keer willen ze een vriendje van ander wol, dan zijn hun patronen weer op, en dan willen ze zich ook nog verspreiden over de hele wereld, zodat ik veel bezig ben met het versturen van hun patronen. Er is inmiddels wel een vrolijke wereldgemeenschap van naar schatting tegen de 10000 Jacobus apen.

Maar nu is het vakantie, ik heb de knuffels toegesproken, ze moeten zich nu even zelf redden, vriendjes genoeg.

En nu heb ik tijd om dat mooie garen te breien, het wordt een vest.

Ik gebruik dit patroon, maar ja, ik zou ik niet zijn als ik er niet een eigen draai aan geef.

Mini voor kerst

Dit is een heel klein beertje, het kleinste dat ik ooit van het patroon van Vera heb gebreid. Nu kun je op foto's niet goed zien hoe groot of klein iets is, daarom nog een keerdit beertje met een munt:

en samen met de grootste Vera die ik heb gebreid:

Deze kleine Vera breide ik van lace garen (800 meter op 100 gram) op naalden 1,5, voor mij een heel gepriegel. En, omdat uitersten toch altijd leuk zijn, overweeg ik nu of ik naaldjes 1,2 ga proberen. Ik heb een site gevonden waar je rondbreinaaldjes van die maat kunt kopen, dat is voor mij wel een must.

Het grappige is dat het hele knuffelavontuur ooit is begonnen met kleine beertjes. Hierboven zie je mijn mini Vera samen met een beertje uit de allereerste serie die ik breide, in 1999 breide ik 8 van deze kleine rode beertjes voor in de kerstboom. Ook toen gold: hoe dunner het garen hoe beter.
Het was de eerste Kerst na mijn herseninfarct, het eerste najaar dus dat ik zonder werk thuis was. En ja, wat doe je dan:  beertjes breien!!

Mijn kinderen waren toen nog allemaal thuis en zij en hun vriendinnetjes waren dol op de kleine beertjes, ze waren dan ook snel weg, nadat de kerstboom werd opgeruimd, gelukkig heb ik er nog één.

Met deze beertjes wens ik iedereen een goede en gezellig kerst.

Warme sokken

Van de week heb ik deze sokken afgemaakt. En dat nadat ze ongeveer een half jaar, op een naadje na af,  in de kamer op een stoel hebben gelegen.

Ik heb de sokken gebreid op mijn sokkenbreimachine. Ik merk nu dat al mijn verhalen over de sokkenbreimachine op mijn vorige weblog staan, goede reden misschien om er nog eens iets over te schrijven, maar dat doe ik later.
Ik ben wel even in mijn archief gedoken, hier een fotootje, zo ziet mijn masjien eruit.

En als je er sokken op breit, dan komen die zo van de machine af:

Je hoeft alleen nog maar een naadje op de teen dicht te mazen, en dan kun je ze aan.
Nou ja, dat heb ik dus 6 maanden laten liggen.
Maar nu, heb ik heerlijke warme sokken.

Ze zijn gebreid van 6-draad sokkenwol,  zauberball van Schoppel en de kleur blassflieder.

Mijn jas is klaar

Kijk, mijn jas is klaar, ik ben er erg blij mee.

 Hij is al een week klaar, maar Annita schoot maar niet op met foto's maken, hoe ik ook zeurde.

In het vorige berichtje liet ik zien hoe ik het begin van het garen voor de mouwen heb  uitgezocht. Zoals je ziet is de kleurovergang naar de mouwen mooi geworden. Deze zelfde truc kun je natuurlijk ook in de knuffels gebruiken vvor de overgang naar armen en benen.

Over verlopend garen en kleurovergangen

Ik ben een jasje aan het breien,

een jasje voor dit beertje. Dat heb je, als de een een jas heeft, dan willen ze er allemaal eentje. Het lijfje van het jasje is vanaf de hals naar beneden in één stuk gebreid.

Nu zijn de mouwen aan de beurt. De bol ziet eruit zoals op de foto rechts hierboven, en als ik nu gewoon de mouwen ga breien, dan krijg je daar een lelijke, onnatuurlijke kleurovergang.  Middenop de bol zie ik dat er verderop in de bol een stukje garen van de goede kleur zit, en dus ga ik de bol een eindje afwikkelen.

Nu heb ik 2 bolletjes die allebei bij de goed kleur beginnen, van het ene bolletje brei ik ene mouw, van het andere bolletje de andere.
Deze zelfde truc kun je natuurlijk ook voor de armen en de benen van een knuffel gebruiken.

Als het jasje af is, dan krijgen jullie natuurlijk het eindresultaat te zien.

grote rode beer

Dit is een grote rode beer. Hij zit op de stadsbank bij mij voor het huis, dat geeft een idee van de maat. Ik heb deze beer op bestelling gebreid. Eigenlijk doe ik dat nooit, maar dit was wel een speciaal verzoek, dat bovendien goed werd betaald.

Deze beer wordt de mascotte van een webwinkel waar kindermeubeltjes worden verkocht. De webwinkel is nog  niet online, je kunt hem dus nog niet bezoeken. Als de webwinkel in de lucht is, krijg ik daar bericht van, en zal ik hier daarvan berichten.

Het was wel een heerlijke grote warme knuffel geworden, ik wilde hem al weer bijna zelf houden.

Ik heb deze beer gebreid op naalden 7 met dubbele draad.

Deze kleur kan ook

Hier zagen jullie Vera als beer P met jas en hoed, klassiek met een blauwe jas en een rode hoed. Maar het kan natuurlijk ook anders, zoals dit beertje, een lief klein beertje, met een groen gemêleerde jas en een effen groene hoed.

Hij is heel trots op zijn kleren. Vorige week is hij op reis geweest, helemaal naar Haarlem om op een markt zijn patroon te promoten, en toen hij deze week weer thuis kwam, lag er een jasje op hem te wachten. Gisteren heb ik er een hoed bij gebreid.

Die hoed is wel mooi, maar de capuchon zit eigenlijk ook wel lekker.

Klik op één van de foto's voor meer informatie over de gebruikte garens.

De knuffels en ik

Ik ben wel eens verbaasd over mezelf, en dan met name  over hoe lang ik door kan gaan met hetzelfde zonder dat dat me gaat vervelen.

Deze zomer verbaasde ik me over het feit dat ik achter elkaar tassen aan het breien was, nu zijn het de hele tijd weer aapjes en beren enzo, ik ga maar door en ga maar door.

De knuffels uit dit bericht heb ik allemaal gebreid van garen dat begin vorige week mijn huis is binnen gekomen. Sinds ik op de handwerkbeurs in Rotterdam garen heb verkocht, denk ik na over welke garens ik wil verkopen, en dat denken gaat het best als je van die garens iets breit.

Nu is dat helemaal geen straf,  ik ben met elke doos met bolletjes die hier binnen komt heel blij en kan niet wachten om er iets van te gaan breien, en zo ontstaat de ene knuffel na de andere en ik vind de een al leuker dan de ander. 

Ik heb natuurlijk een goed excuus, pas met de voorbeelden kunnen mensen goed zien wat een garen doet, en van een kraam vol mooie voorbeelden is het leuk kopen. Maar, goed beschouwd, heb ik helemaal geen excuus nodig, ik vind het allemaal veel te leuk.

Dit alles heeft natuurlijk wel consequenties voor mijn huis. Ten eerste natuurlijk overbevolking, op elk denkbaar, maar vooral ondenkbaar plekje zitten een of meer knuffels, wel heel gezellig, en ik woon alleen, dus niemand heeft er last van.

 

En dan al die bolletjes wol, nou ja, als Anna hier komt slapen slaapt ze zo'n beetje in een ballenbak van bolletjes wol. Het is maar goed dat zij ook de bolletjes gekte heeft.

 

Klik op een foto in dit bericht voor meer informatie over het gebruikte garen.