Potjes - reprise

Het is vast wel opgevallen, vorige week was ik aan het pottenbakken.
Ik deed dat in Frankrijk.

Zondag vertrok ik van huis, en na 500 km, richting Noord-Oost Frankrijk kwam ik aan in Vannecourt.

Vannecourt is zo'n slaperig Frans dorpje, er wonen rond de 100 mensen. Vlakbij het dorpsplein staat deze boerderij, waar Bo Filarsky en Annetje de kleischool hebben.De kleischool verzorgt vakantieweken rondom het thema pottenbakken.

Ik stap een wondere wereld binnen.

Ik slaap in het ezelstalletje.  Ik pak mijn spullen een beetje uit. 
Er zijn deze week 11 gasten. Om 7 uur gaan we eten, Annetje heeft een heerlijke maaltijd bereid, het is lekker weer, we kunnen buiten eten.

De kleischool is een geöliede machine, Bo geeft les in pottenbakken, Annetje verzorgt het eten en samen zorgen ze er voor dat alles, maar dan ook alles gladjes verloopt. Als gast is je enige zorg dat je potjes mooi worden en dat je geniet van het heerlijke eten dat Annetje overvloedig en in alle soorten (gewoon, vegetarisch, zonder kaas, alleen groente)  voor ons bereidt.

Morgen, maandag, gaan we beginnen, ik kan niet wachten.

Na een lekker en uitgebreid ontbijt, gaan we naar het atelier.  Bo legt uit, wij proberen, ik heb nog nooit aan een draaischijf gezeten, maar, wonder boven wonder heb ik na een ochtendje werken een paar potjes.

De hele week ben ik ondergedompeld (figuurlijk dan) in een wereld van klei en glazuur en geniet ik van de rust, de stilte, van nergens over nadenken, van het heerlijke eten, van wandelingen met mijn mede-pottenbakkers, van alleen ergens zitten breien (dat gaat natuurlijk door),  van inspirerende gesprekken met mijn mede-cursisten, nou ja, van alles.

De potjes, die hebben jullie in mijn vorige logjes kunnen zien. Eentje verdient speciale aandacht, mijn wollebollepotje.

"Ga je ook een yarn-bowl maken",  vragen sommigen in mijn breiclub. Ik houd niet zo van al dat engels en dus maak ik een wollebollepotje.

Hier kan een bol wol in, het draadje gaat door de opening en de bol kan afrollen zonder dat hij weg rolt. Mijn pot werkt geweldig, sinds deze pot afgelopen vrijdag uit de RAKU-stook kwam, heb ik niet meer gebreid zonder deze pot.

En dan is het zaterdag, alle potjes zijn gebakken, de week is voorbij. Alles ingepakt, een tiental mooie schone potjes rijker vertrek ik. De kledderige kleiresten, het stof, de as van de RAKU-stook, de morsige emmertjes met glazuurresten, en alle andere zooi blijft lekker in Frankrijk.

Ik kan nog niet gelijk afscheid nemen. Nog even een foto van die ene perfekte roos die voor het atelier staat.

 Ik rijd nog even rond over kleine weggetjes, door de dorpjes in de omgeving, met van die karakteristieke huizen met geraniums.

Nog een grand café au lait op een terrasje in een naburig stadje en daarna zit er niks anders op.
De tom-tom op thuis en de snelweg op.

Maar, volgend jaar ga ik vast weer, en als je zin hebt in een lekker creatief weekje weg, kan ik je dat van harte aanbevelen.

potjes 6

potjes 5

potjes 4

potjes 3

potjes 2

potjes

kijk, mijn eerste potje, vanmorgen gedraaid. Ik ben helemaal trots.

En nu probeer ik vanaf mijn iPad een berichtje op mijn blog te zetten. Een hele toer, moet ik zeggen. Als de layout het niet helemaal is dan weet je hoe dat komt.
De rest van de week zal ik elke dag een foto doen. Als ik weer achter mijn gewone computer zit, dan krijgen jullie alle gegevens over dit geweldige feest.

Ik wil een jas!!

Je hebt soms van die beren, neem nu dit exemplaar, een schat van een beertje, echt waar, maar, ik had zijn mond er nog niet op geborduurd, of hij begon:
 "Ik wil een jas".
"Wat voor jas dan?"
 "Nou, gewoon, een jas met een capuchon, en dan ook nog zo'n hoed erbij, je weet wel, net zoals die ene beer, die met zijn koffertje en met rode laarzen, die wil ik natuurlijk eigenlijk ook".
"Oh, je bedoelt paddington?, maar die is licht en jij bent donker".
"Ja, die, en het maakt niet uit dat ik donker ben, ik ben gewoon apart en uniek."
"Welke kleur wil je dan? rood of blauw, of iets anders"?
"Iets anders natuurlijk, ik zei toch dat ik uniek ben".

Ik haal de doos met bolletjes naar beneden, en beer neemt gelijk een duik tussen de bolletjes.

Hij komt weer boven met een bol in een mooie warme oranje-bruine kleur. "Past precies goed bij mijn vacht".

Ik breien en breien, en nu heeft beer een jas, denk maar niet dat hij hem uit doet met dat warme weer.

Ik heb deze Vera gebreid van een nieuwe kwaliteit garen van Schoppel, Leinen-Los, een mengsel van wol en linnen, het voelt heel plezierig aan en heeft een mooie naturel uitstraling.

Het jasje breide ik van Schoppel Zauberwolle. Het beertje is gebreid op naalden 3,5 en is ruim 30 cm lang. Ik ga ervast ooit een patroon van maken.

Het is droog!!

Het is eindelijk een keer lekker weer, en dus gaan we erop uit en ik mag mee. Dat mag omdat ik nieuw ben en dus moet ik op de foto.
Eerst een eindje met de auto, we gaan naar Isterberg in Duitsland.

Er zijn daar allemaal hele grote rotsen. Omdat het zo veel heeft geregend zijn er kleine vijvertjes ontstaan tusen de rotsen.

Moet je kijken hoe groot.

Langs de paden tussen de rotsen staan heel veel bosbessen struiken. Er zitten niet zo veel bessen aan, ze zijn nog klein en een beetje zuur.

Moet je kijken wat een kloof, als ik daar maar niet in val, dan kom ik ernooit meer uit.

Gelukkig gaan we naar de bomen, daar kan ik lekker slingeren, dat doet mijn apenhart wel goed.

Morgen ga ik op reis, ik ga wonen in de Wolmand in Staphorst, lekker tussen de bolletjes en de lapjes. Ik neem patronen me, dan komen er vast ook vriendjes in Staphorst.

Ik ben gebreid van Noro Silk Garden kleur 3084. Eén bol is voldoende voor een aap.

De Isterberg is een klein natuurgebiedje, waar nog grote oude zandsteenformaties te vinden zijn. Het ligt aan de weg van Bad Bentheim naar Nordhorn

waardering voor mijn tassen.

Deze waardering voor mijn tas komt uit wel heel onverwachte hoek.

Poes geniet, maar ik weet niet of ik dit wel zo'n goed idee vind; ik denk niet dat deze tas een poezenmand gaat worden.

Ik vind je lief

Ja, ik vind dit muisje natuurlijk heel erg lief, maar de titel van dit logje komt ergens anders vandaan. Ik heb dit muisje met een speciaal doel gebreid.  Het eerste prentenboek over mijn knuffels ligt bij de drukker. De titel van het boek:  Je ziet hem hieronder, de echte titelpagina van het boek.Nog een week of 8 en dan ligt het in de winkels.

En als sneak-preview, hieronder vast een pagina uit het boek (klik om te vergroten).

Achterin het boek staat het patroon van Suusje, die, zoals je ziet een belangrijke rol speelt in het boek. Ik heb de tekst van het patroon netjes aangeleverd, maar met de lay-out en de veranderingen die de redactie van de uitgeverij aanbrengt, weet je het maar nooit. Voor mij is breien van een patroon toch de meest zekere manier om een patroon te controleren, een daar heeft het Suusje op de eerste foto haar bestaan aan te danken. En, ik heb er zo hier en daar nog een kleine onvolkomenheid of een foutje uitgehaald, Nu moet het toch helemaal goed komen.

Ik heb een nieuwe broek!

Kijk eens, ik heb een nieuwe broek, zo maar gekregen.
Hij past heel mooi bij mijn vacht.

Een beetje jammer dat het geen zwembroek is, anders nam ik een lekkere duik.

Ik mag gezellig mee in de mand voorop de fiets.

=========================================================

Deze broek heb ik gemaakt omdat ik (eindelijk) het patroon van de broek in het Engels heb vertaald. Om de vertaling te controleren heb ik er een broek van gebreid.
Mijn klanten op ravelry zijn er blij mee.

De aap is gebreid van Schoppel PUR
De broek en het gezicht zijn gebreid van Schoppel In Silk
Van dit garen wordt Jacobus ruim 45 cm lang.

Het garen is bij mij te koop en deze en een aantal andere kleuren.

Vera

Vera zit wat dromerig te genieten van het ochtendzonnetje,
langs een gracht in Delft.

Nog even rust, even zitten, want zo meteen moet ook zij op reis, op de fiets. Kijk een aap vindt zo'n fietstocht reuze leuk en spannend, maar Vera, zij blijft liever nog lekker even zitten.

Vera gaat naar Nieuwpoort, naar de Schapenkop.  Dat is zo'n winkel, een begrip in breiminnend Nederland. Ik ben er dan ook trots op dat ik deze winkel kan toevoegen aan de verkooppunten van mijn patronen.  Als je in de buurt bent, dan moet je er nodig eens heen gaan, als het niet voor de patronen is, dan toch in ieder geval voor de prachtige garens en quiltstoffen.

Vera kijkt terug op een enerverende dag, maar nu ligt ze vast lekker te slapen in een bedje van zachte bolletjes wol in de winkel in Nieuwpoort.

Bloementas

Ja, alweer een tas. Ik blijf het leuk vinden om te spelen met zeshoeken en vijfhoeken. Bij deze tas ben ik afgeweken van de basis vorm van een voetbal; ik heb meer zeshoeken toegevoegd, en toch blijft het een bolvorm.

Door zeshoeken in één kleur   te groeperen rond een vijfhoek, ontstaan er bloemen. Deze tas bestaat uit 10 bloemen die zo in elkaar grijpen dat ze samen een ronde tas vormen.

Zo zag de tas er uit toen ik klaar was met breien. Het is een hele grote tas en bij het vilten van de vorige grote  tas in de wasmachine, had ik gemerkt dat een grote tas toch behoorlijk verfomfaaid uit de wasmachine komt. Nu komt dat met een beetje rekken en trekken wel weer goed, maar deze keer wilde ik proberen om de tas gelijk naar een mooie ronde vorm te vervilten.

Ik heb de tas gevuld met een half opgeblazen strandbal; door de omgezoomde randen heb ik een niet-viltend koord getrokken en daarmee heb ik de ingang van de tas dicht getrokken, zodat de strandbal in de wasmachine niet uit de tas kon.

Na de eerste keer wassen, bleek dat ik toch te veel lucht in de strandbal had geblazen, de tas was nog niet voldoende gekrompen. Wat lucht eruit en nog een keer wassen en kijk::

De tas sluit prachtig aan rond de bal en is mooi in vorm vervilt.

De strandbal ligt in de kast te wachten op de volgende tas.