Breidagen in Nieuwegein

Volgende week zijn de breidagen in Nieuwegein (29 en 30 maart) en daar heb ik een stand.  Drukte dus hier in huis. In woon in een gewoon niet al te groot huis, en dus puilt de wol er aan alle kanten uit.

Daarnaast zijn er tassen in allerlei stadia, hierboven eentje waar ik nog hengsels aan moet breien.

Deze tas is al klaar en mooi gevilt.

Vorige zomer heb ik deze tas ontworpen en hier (even naar beneden scrollen)  vind je een aantal berichten over de ontwikkeling van deze tas. 

Het patroon van de tas stond al in de grondverf, maar ik ben er nog niet aan toe gekomen om het uit te werken, dat doe ik nu, op het laatste nippertje voor de breidagen. Ik denk het patroon volgende week klaar te hebben, maar er is geen tijd meer om het mooi (zoals mijn andere patronen)  te laten drukken.

Mijn dochter Anna, velen van jullie bekend van mijn stands op de handwerkbeurs, heeft op de universiteit in Delft om tegen een redelijke prijs goede prints te maken. Ik neem volgende week een stuk of 40 prints en veel tassenviltwol mee. Wie bij mij wol koopt voor een tas krijgt er een patroon bij.

De knuffels in huis kijken rijkhalzend uit naar volgende week, ze mogen allemaal mee, en ze hebben natuurlijk allemaal hun eigen bolletjes garen bij zich.

Winterswijk

Soms speel in vertegenwoordiger,  ik ga dan met een tas met knuffels en een stapel patronen naar een wolwinkel en hoop dan dat de winkelier mijn patronen wil gaan verkopen.

De laatste tijd heb ik dit niet vaak meer gedaan, er zijn al heel wat winkels die mijn patronen verkopen, en bovendien vinden enthousiaste winkeliers vaak zelf de weg naar mij.
Ben je winkelier en wil je patronen verkopen, een mailtje is genoeg.

Vorige week belde breivriendin Nettie mij op: "Ik ga naar Winterswijk, wil je meerijden, er zit daar een mooie wolwinkel - Het zwarte schaap - misschien willen ze je patronen wel verkopen."

Ik had wel zin in een uitstapje, het was mooi weer, en dus reden we naar Winterswijk.

Als ik vertegenwoordiger speel dan krijg ik meestal 1 van de volgende 2 reacties:

• "Oh, die knuffels, die heb ik al wel eens in de winkel langs zien komen, wat leuk dat je langs komt",
• Ik pak de tas met knuffels uit, en dan zijn de meeste winkeliers al verkocht, en willen ze de patronen graag verkopen.

In Winterswijk ging het anders.
Ik loop de winkel in, zeg dat ik graag wat wil laten zien, en de mevrouw van de winkel reageert als door een wesp gestoken, "Oh nee, daar heb ik geen behoefte aan, nee, nee, nee, echt niet, ik wil niets van u kopen". Binnen een halve minuut stond ik weer buiten, geheel verbluft, dit is nog nooit gebeurd.

's Avonds mailde Nettie:" Achteraf vind ik de situatie bij het Zwarte Schaap van vanmiddag hilarisch. Hoe jij binnen een halve minuut de winkel weer uit kwam stormen met een gezicht dat boekdelen sprak; hahaha, ik zal het niet snel vergeten. Jij ook niet, dat is zeker".

Nettie en ik lopen verder en gaan naar de boekenwinkel, waar Nettie de mevrouw van de winkel kent.  Wij vertellen het hele verhaal, en de knuffels willen toch echt ook nog wel even uit de tas.
En nu logeert er een beer Paddington in de boekwinkel, en de boekwinkel verkoopt de patronen.

Op de terugweg komen we langs een winkel met decoratiefrutsels, en daar zag ik dit schattige étagère-tje met bijbehorend kistje. Ik heb het gelijk gekocht voor op de kraam bij beurzen. Op het plankje zitten de "mini's",  de kleinste uitvoeringen van mijn knuffels. Op de vorige beurzen zaten de mini's in de mand met de bolletjes waar je mini's van kunt maken, en daar verdronken ze dan vaak in. Ze zijn helemaal blij met de mooie bankjes om op te zitten.

Happy met Happinez

 

(klik op de afbeelding om te vergroten)

 

 

Luuk

Dit is Luuk, de vriend van mijn jongste dochter Anna. Zij die mijn blog vaker lezen hebben Anna al wel eens gezien op mijn blog, zoals hier bij de handwerkbeurs.

Het belangrijkste dat ik nu over Luuk kan vertellen is dat hij gisteren (donderdag) is afgestudeerd aan de Universiteit Delft als ingenieur in de werktuigbouw, Luuk we zijn trots op je.

Op deze foto echter, afgelopen zondag genomen, legt hij de laaste hand aan een door hem zelf gebreide aap, helemaal zelf gebreid, met een beetje hulp van Anna. Luuk heeft op de lagere school een paar steken leren breien, en heeft nu dus een aap gebreid, aangestoken door het breivuur in de familie.

 

 

Luuk zijn aap is heel goed geworden, hier zit hij tussen een hele rij apen die ik heb gebreid, jullie mogen kiezen welke het is.

 

Luuk had een speciale reden om een aap te willen breien. De begeleider van zijn afstudeerwerk verwachtte een baby, en Luuk wilde een aapje voor deze nieuwe wereldburger breien. De baby is vorige week geboren en Luuk heeft de aap afgelopen maandag gegeven ("misschien stem ik hem zo gunstig, dat ik een half puntje extra krijg"). 

 

 

 

De aap is goed, heel goed  terecht gekomen.

 

Luuk is ondertussen begonnen aan een volgende aap, want een zelfgebreide aap weggeven is zelfs voor een ingenieur in de werktuigbouw een lastige klus.

 

Rokjesdag

Alweer zo'n mooie dag, een echte rokjesdag, niet voor mij hoor, ik ben niet zo'n rokjesmens.

Maar wel voor deze Saar, die in haar mooie rokje zit te genieten van de zon, en geef haar eens ongelijk.

We fietsen lekker door de stad in het zonnetje, en een terrasje hoort daar toch bij.

Aan het eind van de dag werd het helemaal feest, we gaan naar een mooie winkel en daar krijgt Saar haar eerste echte oorbellen.

Zo trots als een pauw zit ze tussen de andere apen.

Deze Saar is gebreid van Allino van BC-garn, een garen dat ik nieuw heb toegevoegd aan mijn assortiment. Daarover morgen meer.

Zo'n dag

 

Vandaag was hij er , die dag waar ik al een tijdje op wacht, die dag waarop je voor het eerst in het jaar met een kopje thee naar buiten kunt en lekker in het zonnetje zitten breien.

 

 Deze foto is genomen in 2007, maar vandaag heb ik precies net zo zitten breien op het bankje voor mijn huis.  Voor mij is de eerste dag naar buiten een hele speciale, een dag waar ik uitbundig van geniet, hoewel je dat er misschien niet aan afziet.
Nu kan ik weer vooruit kijken, de sneeuwklokjes en de krokussen bloeien en er kruipt van alles uit de grond, ik vind de wereld zo veel vrolijker als er blaadjes aan de bomen zitten, en ook dat gaat over een poosje gebeuren.

2007, ik zat daar een trui te breien, ik breide toen truien en sokken, Jacobus was nog niet geboren, en Lodewijk (Lodewijk is een muisje, een voorganger van Suusje) bestond alleen in een oud schriftje dat ik in 1999 had gemaakt.
Wat kan er toch veel gebeuren in een paar jaar.

Kikker

Het patroon van Kikker is af. Veel mensen weten dat al, Kikker was al te koop op de handwerkbeurs, maar ik vind dat Kikker ook hier een echte aankondiging verdient.
Kleine Joris is er stiekum tussen gekropen, past wel, vindt hij, ik ben ook groen.

Het patroon van Kikker met zijn broek is te koop. Het patroon kost € 5,50; op de patronenpagina lees je hoe je een patroon kunt kopen.

Druk, heel druk

Het was druk op de handwerkbeurs, heel druk. Anna en ik hebben keihard gewerkt en heel veel verkocht.

Ik ben nog steeds aan het uitpuffen

Daarom vandaag alleen wat foto's

Met veel dank aan Nettie, die deze foto's heeft gemaakt. (Nettie wil heel graag hartjes bij haar projecten op ravelry)

Voor de mensen die daarop wachten:  Het patroon van Kikker is te koop, Kikker kost € 5,50.
Op de patronenpagina lees je hoe je een patroon kunt kopen.

Morgen of overmorgen zal ik een mooi bericht over Kikker maken.

De handwerkbeurs komt eraan!!!

 

Ik weet het, ik weet het, jullie hebben veel te lang niets van mij gehoord.

 

Maar ondertussen is het hier een drukte van belang en mijn huis lijkt wel een pakhuis. Ik bestel allerlei leuke nieuwe wolletjes, er komen steeds meer bakken in de kamer.

 

 

Grote kikker krijgt nog gauw even een broek.

 

 

Dit is ook zo'n leuk wolletjes, nog even een voorbeeldaapje van breien.

De sokkenbreimachine draait overuren.  Ik maak van allerlei wolletjes een voorbeeld sok, leuk voor een waslijn in de kraam op de beurs.

Kortom, druk, druk , druk, ik ga gauw verder en hoop velen van jullie volgende week te zien op de handwerkbeurs in Zwolle.

 

 

Mooi groen is niet lelijk

De Joris van deze foto gaat straks met mij mee, hij gaat wonen bij Dol op Wol, een nieuwe wolwinkel in Deventer, waar mijn patronen vanaf nu ook te koop zijn. Ik ben er nog nooit geweest, het ziet er uit als een mooie winkel, ik ben benieuwd, ik ga er eens lekker rondsnuffelen.

 

Kikker mag natuurlijk wel mee om zijn vriendje uit te zwaaien. Ik hoop maar dat hij hem niet te erg gaat  missen.

 

 

Ach er is altijd nog wel een ander vriendeje in de collectie, zoals deze Joris, een beetje kleiner, maar net zo lief.

 

Vervanger???

Dit aapje heb ik al een hele tijd.

 Het is gebreid van een Schoppel zauberball. Het leuke van deze bol is dat alle kleuren die ik voor het aapje heb gebruikt,  van dezelfde bol komen. Het is een beetje kleurtjes uitzoeken en kleine bolletjes winden, maar dan heb je wel een mooi resultaat.

Ik had hem dan ook al lang beloofd dat hij mee mocht naar de handwerkbeurs in Zwolle, met een mooie mand met bollen waarvan hij is gemaakt.
We waren dan ook erg teleurgesteld toen bleek dat het garen bij Schoppel in productie is en pas weer leverbaar in maart, wat nu??

 

Gelukkig had ik nog wat bollen van dit garen, ach en een nieuw aapje is snel gebreid.

 

Net zo lief als het andere aapje, en deze kan wel mee met een mand mooie bollen. Gelukkig vindt het andere aapje het niet zo erg, hopelijk kunnen ze in het najaar in Rotterdam met z'n tweeën mee.  Ze wonen nu een al een paar dagen samen in mijn huis, en gelukkig zijn ze dikke vrienden.

Dilemma

 

Zoals jullie wel hebben gezien ben ik bezig met het patroon van deze kikker. Op dit moment is een aantal proefbreiers druk bezig met het testen van het patroon.

 

Al mijn knuffels worden in het rond gebreid en dat kun je 2 manieren doen, zoals vroeger: op 4 of 5 naalden zonder knop, of heel modern met een rondbreinaald, gebruikmakend van de magic loop techniek.

 

Mijn knuffels worden veel door oma's gebreid, en zij hebben vroeger op school leren rond breien op 4 naalden. Sommigen van hen zijn overgestapt op de rondbreinaald, maar velen blijven bij het oude vertrouwde, gewoon 4 (lange) breinaalden, je kunt er eentje onder je arm vastzetten.

 

Ik brei al een hele tijd op rondbreinaalden, en daarom maak ik de foto's voor in mijn patronen altijd van breiwerk dat is gebreid op een rondbreinaald. Zij die op 4 naalden breien moeten dan zelf zien uit te vinden hoe het er uit ziet als je op 4 naalden breit.

 

Gisteren schreef Tijm mij een mail met de volgende opmerking: 

 

Dit keer is je patroon geschreven vanuit het breien op een rondbreinaald.

Helemaal goed, maar ik verplaats me nu even in de categorie breisters die hier niet mee bekend zijn.

Om mij heen zie ik veel breisters van boven de 65 die je patronen graag breien en dan op gewone lange pennen.

Ze kunnen goed wijs worden uit je patronen ook doordat je voorheen de foto's ook maakte met gewone pennen (korte maar dat maakt niet uit).

Als breister die wel alles op de rondbreinaald breit, maakte ik zelf de 'vertaalslag' wel naar rondbreinaald.

Ik kan me nu voorstellen dat de categorie 65 plus graag het patroon en de foto's op de 'oude' manier heeft.

Ook de wat minder ervaren breisters hebben daar misschien meer steun aan.

De ervaren breisters doen het toch gewoon op hun eigen manier en redden zich er prima mee.

 

Ik denk dat ze misschien wel gelijk heeft, en dat ik de foto's dus beter kan maken van werk dat is gebreid op 4 naalden dan van werk dat is gebreid op een rondbreinaald. Mijn doel blijft om de patronen zo te publiceren dat velen - en vooral zij die dachten dat nooit te kunnen - mijn knuffels kunnen breien en dat doel bereik ik misschien wel beter door uit te gaan van breisters met 4 pennen.

 

Graag hoor ik de mening van jullie, lezers van mijn weblog, en breiers van mijn patronen .

 

 

Sylvie en Jacobus

 

Kikker

 

 

Grote rode beer II

 

Weten jullie de grote rode beer nog. Hier liet ik hem zien. Ik heb grote rode beer in opdracht gebreid en de beer is inmiddels aan het werk:

 

 

 

Je vindt de beer op de website
kindermeubeltjes.com.  Daar geniet hij van al het moois dat daarte koop is.

Het bedrijf is van Anne-Marleen en Paul. Zij hebben de meubeltjes voor hun eigen kinderen zelf gebouwd, en - nu blijkt dat deze meubeltjes erg populair zijn - brengen zij ze op de markt.

Grote rode beer probeert ze allemaal zelf uit, en pas als hij ze mooi vindt, mogen ze in de verkoop.