zoek de verschillen

Mijn houtsnijtafeltje in de hoek van mijn werkkamer. Het nieuwe onderdeel van de harp die ik aan het herstellen ben is helemaal bedolven onder de gutsen. Ik ben er een distel op aan het maken, een symbool van Schotland, een keltisch land waar de muziek die op deze harp wordt gespeeld vandaan komt.

Omdat het een hoog-liggend ornament is - het steekt naar boven uit ten opzichte van het vlak - moet ik de rest van dit werkstuk helemaal met de hand - met beitels en kleine schaafjes -  vlak maken.

2 uur later ziet het er zo uit, morgen weer verder.
Ik geniet van het houtsnijden, dat ik zo lang niet heb kunnen doen. Prettig om mijn gutsen weer in mijn handen te hebben, ik heb er meer dan 50, en ik ken ze allemaal, even zoeken om mijn lievelingsgutsen weer terug te vinden in de la.

Tijdens het snijden luister ik graag naar een luisterboek of zo. Op dit moment zelf een hoorspel - deel 1 van de millenium trilogie van Stieg Larsson - ik vind het zo leuk dat er tegenwoordig weer hoorspellen worden gemaakt. Laat het buiten maar regenen, ik vermaak me.

De jurk van Saar

Het patroon van de jurk van Saar ia klaar, het is een eenvoudig patroon, maar het is toch weer meer werk om uit te schrijven dan ik denk.

Allebei zo'n mooie jurk, dan word je toch vriendinnetjes!!

Jacobus opvullen

Dit verhaal over het opvullen van Jacobus heeft al eens op mijn vorige weblog gestaan en is daar niet meer te vinden. Op veler verzoek plaats ik het nog een keer. De foto's had ik nog, het verhaal heb ik er weer bij bedacht.

Klaar met breien, je hoeft Jacobus dan wel niet in elkaar te naaien, maar opvullen moet nog wel. Ik zal laten zien hoe ik dat doe.

Dit gebruik ik: vulwol, poppengranulaat, tricot buisverband, een maatschepje en een stokje dat ongeveer zo dik is als de armen van de aap. Poppengranulaat bestaat uit plastic korreltjes ter grootte van rijstkorrels. Voor een aap van 45 cm heb je ongeveer 100 gram granulaat nodig. Granulaat is bij diverse hobbywinkels te koop; je kunt het ook bij mij bestellen, € 1,- + verzendkosten voor 100 gram. Je kunt ook rijst gebruiken, maar dan mag je aap niet nat worden. De tricot buis gebruik ik om het granulaat in te stoppen om te voorkomen dat de korrels door het breiwerk heen naar buiten komen. Het is het materiaal dat gebruikt wordt als beschermlaag voor de huid onder gips. Je kunt het ook bij sommige apotheken kopen. Een nylonkous is een goed alternatief voor het buisverband.

Knip een stuk buisverband af dat ruim 2 keer zo lang is als het been,

en stop dit dubbelgevouwen met de opening naar boven in het been. Je gebruikt het stokje om onder in het been te komen.

Vul de buis aan de bovenkant met granulaat (gebruik eventueel een trechter) en gebruik het stokje om het granulaat onder in de voet te duwen. Doe zo veel granulaat in het been dat de voet goed is gevuld en er zo hier en daar wat korreltjes in het been zitten. Vul de rest van het been met een heel klein beetje wol, zo krijg je lekker slungelige benen.

Vul op deze manier het andere been en de armen. Zorg ervoor dat de uiteinden van het tricot uit de armen en benen in het lijf blijven steken.

Vul het hoofd stevig op met vulwol. Hierna vul je de nek, zorg ervoor dat de plukken wol voor de nek uitsteken in het hoofd en het lijf, zodat de nek stevig wordt. Vul de bovenarmen een beetje met een plukje uitgeplozen vulsel, waarvan het uiteinde uitsteekt in het lijf. Vul nu het lijf op, maar doe dit niet al te stevig: de kont wordt nog verder opgevuld met granulaat. Vul de bovenbenen opdezlfede manier als de bovenarmen met een plukje uitgeplozen vulsel.

Knip een stukje tricot af dat 2 keer zo lang is als de rug. Vul het met granulaat en stop het tricot met de openingen naar boven in de kont van de aap.



Maas de vulopening dicht. Kneed de aap goed door, zodat de vulling goed op zijn plaats komt.



Vul de snuit met een pluk vulsel. Zet de snuit in het midden vast met een speld.



en maas de snuit vast langs de rand van het gezicht en de nek.






Met een breinaald kun je het vulsel eventueel nog een beetje verplaatsen.



Gebruik 2 spelden met knop om de goede positie voor de ogen te zoeken. De ogen komen iets boven de naad met de snuit en ongeveer halverwege de helft van het gezicht. Als ik een aap voor een kind maak, dan naai ik de ogen 2 keer vast, als de strakste draad doorslijt, is er altijd nog een veiligheidsdraadje waar het oog aan blijft hangen.



Naai de ogen (ik heb hier glasogen gebruikt, maar knoopjes werken ook heel goed) op de plek die je hebt uitgezocht met een stevige draad losjes aan elkaar, ze blijven dus een beetje los hangen. Dit draadje dient als veiligheids draadje voor de ogen.



Haal een stevige lange (eventueel dubbele) draad door elk oog en doe beide uiteinden van de draad door een stopnaald.



Steek de naald door de snuit naar de nek van de aap, en zorg ervoor dat de draden van beide ogen door dezelfde steek in de nek naar buiten komen.







Maak een enkel knoopje (dat nog kan schuiven) in de draden. Kijk de aap aan en trek de draden zo strak dat de ogen iets in het gezicht zakken. Knoop nu het knoopje goed vast en stop de uiteinden van de draad terug in het lijf.



Jacobus is klaar, hij kijkt vrolijk, en door het gewicht in handen, voeten, en kont kan hij in allerlei houdingen zitten.

Geen gezicht

Eigenlijk is het geen gezicht, die keurig afgewerkte harppilaar in zo'n grof stuk hout, dat de nieuwe hals van de harp zal worden. Ik heb de oude afgebroken hals er even bijgelegd, zodat je kunt zien hoe het allemaal moet worden. Vroeger zaagde ik vaak eerst alle delen precies op maat voordat ik ze verder ging bewerken. Dat heb ik nu niet gedaan.

In de nieuwe hals heb ik het gat gehakt waar de pen op de bestaande pilaar in moet passen. Dat gat maak ik er met de hand met beitels en een hamer in en daarbij gebruik ik nogal wat kracht. Omdat de rest van het hout nog niet is afgewerkt hoef ik me er geen zorgen over te maken dat ik tijdens het maken van het gat ergens anders iets beschadig.

De rest van de harp staat er wat zielig bij, wachtend tot hij weer mooie muziek kan maken.

Op de foto hierboven zie je dat de pen van de pilaar een beetje blauw is gekleurd. Ik heb daar blauw krijt op gedaan. Als ik kijk of de pen al goed in het gat past, dan zal de pen aan de binnenkant van het gat die randen blauw maken waar het gat nog niet groot genoeg is. Zo kan ik zien waar ik nog wat hout weg moet halen om een passende verbinding te maken.

Op de oude gebroken hals van de harp heb ik een keltische knoop gesneden als ornament. De nieuwe harp krijgt ook een ornament, het wordt een Schotse distel. Dat is het eerste wat ik nu ga doen. Tijdens het snijden is het prettig als het werkstuk goed vastzit op de werkbank. Ook daarvoor kan ik de gedeeltes van het hout gebruiken die later nog worden weggezaagd.

Sokken voor Anna

Mijn dochter Anna is een beetje zielig. Vorige week is haar knieschijf van zijn plaats geschoten door een ongelukkige beweging en nu mag ze 6 weken lang haar been niet buigen. Dat been zit nu in een brace. Doordat ze haar been weinig gebruikt krijgt ze snel koude voeten. Daar weet ik natuurlijk wel wat op.

Bolletje wol zoeken, lekkere dikke 6-draads wol voor extra warme sokken. Sokkenbreimachine aan het werk en in ruim anderhalf uur heb ik een stel sokken.

De post heeft ze al naar Delft gebracht en Anna is er blij mee.

Mooi!!!

Ben ik nou niet mooi? .... met mijn prachtige jurkje met kraaltjes eraan, en met mijn vacht in zo mooi hard roze, paars en blauw? Ik pas precies bij mijn jurk, hij is speciaal voor mij gemaakt en niemand anders mag hem aan.

Ik ben Saar, de kleine zus van Jacobus, maar ik ben natuurlijk veel en veel mooier.

Kijk als ik ga zitten, dan waaiert mijn jurkje heel mooi uit, dan kun je de kraaltjes nog beter zien, misschien ben ik zo nog wel mooier.

Oh ja, zij tweeën komen ook uit die mooie doos met wol. Maar dat maakt niet uit, want ik ben toch veel mooier. Bovendien kreuken ze mijn jurk!! ik zit liever alleen op de bank.

Annita heeft gezegd dat ze het patroon van mijn jurkje uit gaat schrijven, dan kunnen andere meisjes aapjes ook zo'n mooi jurkje krijgen.  Ik ben het daar helemaal niet mee eens, ik ben toch uniek, alleen ik mag zo'n mooi jurkje aan.

Saar is gebreid van één streng Schoppel Pur kleur 2145, haar vriendjes zijn van hetzelfde garen in de kleuren 1537 en 1966, gebreid op naalden 5.

De gezichtjes zijn van Schoppel In Silk in de kleuren 7810 en 7130, gebreid op naalden 4,5.

Het jurkje is gebreid van Schoppel zauberball jeans in kleur 2118, gebreid op naalden 3.

monkie

Op verzoek nogmaals deze foto's. Dit is Monkie, gebreid volgens het patroon van Jacobus naar voorbeeld van Monkie,  uit het prachtige prentenboek van Dieter Schubert.

Ik heb Monkie ongeveer een jaar geleden gebreid van phil fourrure. Het is een garen dat bedoeld is voor naald 9-10, maar ik heb het op 4,5 gebreid. Ik heb voor deze Monkie 7 bollen (= 140 meter) gebruikt.
 Met dit soort garen komen de haren voornamelijk aan de averechte kant van het werk. Daarom heb ik voor de vacht alle steken die recht gebreid horen te worden averecht gebreid.

Het was een hele klus: je kunt absoluut niet zien wat je doet. Onervaren Jacobus breiers raad ik aan om eerst een Jacobus van gewoon glas garen te breien.

Het begin is er

Woensdag ben ik naar Arnhem geweest, naar de fijnhouthandel om een stuk hout te kopen waarmee ik de bovenkant van deze harp kan vervangen.

De verzekering heeft de reparatie goedgekeurd en dus kan ik aan de slag.

Bijna alle harpen die ik bouw zijn verschillend en ze hebben dus allemaal hun eigen ontwerp. Gelukkig hebben deze ontwerpen verschillende computercrashes overleefd, ik kan het patroon van deze harp dus gewoon uitprinten en op mijn stuk hout leggen.

Het stuk hout dat ik heb gekocht is een ruig stuk kersenhout, het zal nog heel wat tijd en moeite kosten om het de kleur en glans te geven van de harp erboven.



De komende tijd zal ik jullie regelmatig op de hoogte houden van de vorderingen.

Daar word je blij van

Als fervent breister heb ik niet zo heel veel excuus nodig om mij een voorraadje nieuwe wol aan te schaffen. Knuffels breien voor een prentenboek, je kunt je toch nauwelijks een beter excuus voorstellen. Ik besluit om een flinke voorraad fleurige wol te kopen, zodat ik kan kiezen op het moment dat ik ga breien.

Begin dit jaar breide ik een een aantal knuffels voor wolfbedrijf Schoppel. Daarvoor kreeg ik een flinke voorraad Schoppel wol van allerlei kwaliteiten. Ik herinner mij dat ik erg blij was met de Schoppel Pur. Ik had daar nog een streng van over, dit weekend heb ik er deze aap van gebreid. Pur is zo'n typische Schoppel wol waarvan de draad gevilt is in plaats van gesponnen.

Een prettige draad om mee te werken die bovendien beschikbaar is in de prachtigste kleurcombinaties.

Vanmorgen kwam de pakjespost met deze doos. Daar word je toch blij van. 

En dat waren ze nog niet eens allemaal, nog voordat ik dit logje ging schrijven had ik al 2 strengen opgewonden om er een beginnetje van te breien.

Beravera

Dit zijn ze dan, slechts 19 van de 101 apen die in Bulgarije zijn gebreid. Deze apen - en hopelijk later ook andere knuffels - zijn vanaf 1 november te koop onder de merknaam Beravera. Op de site van Beravera kun je lezen hoe je een van deze apen kunt kopen.
Beravera?? vraag je je misschien af, jij heet toch zijmaakthet? Dat is zo. Zijmaakthet is het bedrijf dat patronen ontwikkelt en verkoopt, beravera (een bedrijfje van mijn ex-schoonzoon) is verantwoordelijk voor de produktie en verspreiding van kant-en-klare met de hand gebreide apen. Het spreekt voor zich dat we nauw samen werken.

De Beravera apen kosten € 39,50 per stuk. Dat is veel voor een knuffel. Het is niet zo dat wij daar op dit moment erg rijk van worden, in tegendeel, met deze prijs komen wij net (niet) uit de kosten, afhankelijk van wat je onder de kosten van de apen rekent. De prijs van de apen wordt bepaald door de prijs van het materiaal en de vergoeding die we betalen voor het breien van de apen. De apen zijn gebreid van goede 100% katoen, die gegarandeerd veilig is voor kleine kinderen. De apen zijn getest en zijn veilig bevonden voor kinderen vanaf 0 jaar. Daarnaast willen wij de mensen die deze apen breien een  eerlijke vergoeding geven. Het probleem van onze maatschappij is dat wij niet bereid zijn om voor handwerk (itt hoofd- en advieswerk) een prijs te betalen die we zelf willen verdienen. De breisters van deze apen verdienen ruim € 1,- per uur en in Bulgarije kun je daar wat mee. Als je dan nog de kosten voor vervoer, belastingen en de marge van een winkel in Nederland (ook winkeliers kunnen niet van de lucht leven) berekent, kom je op zo'n prijs uit.

Voor knuffels die veel goedkoper zijn, moet je je afvragen welke handen eraan gewerkt hebben en voor welke prijs - tot die conclusie ben ik het afgelopen jaar gekomen.

Vorige jaar schreef ik al een paar keer over ons Bulgarije avontuur. Mijn vorige weblog doet het zo nu en dan een beetje, hieronder 2 berichten die ik vorig jaar schreef:

20 mei 2011

Mijn huis ligt vol met half-was Jacobussen. Het is niet zo dat ik er niet aan toe kom om ze netjes af te maken; ik heb Jacobussen in alle stadia van ontwikkeling nodig.

Binnenkort ga ik naar Bulgarije. Een tijd geleden heb ik al een keer geschreven dat we (mijn schoonzoon Jort en ik) van plan zijn apen te laten breien, zodat ze hier in winkels verkocht kunnen worden. Sindsdien zijn er heel wat mailtjes, materiaal, en apen heen en weer gestuurd tussen Bulgarije en hier. Ze kunnen  daar goed breien, en ik ben ervan overtuigd dat ze er mooie apen moeten kunnen breien, maar de communicatie via de email in het engels verloopt kennelijk niet goed genoeg. Ze breien apen, maar er zitten te veel foutjes in om ze hier te kunnen verkopen. Omdat we erin blijven geloven gaan we naar Bulgarije. Ik hoop dat ik, als ik naast de breiers daar zit, hen wel kan laten zien hoe een echte Jacobus in elkaar zit.

Ik vind het best spannend, ik weet niet inhoeverre de communicatie in het engels gaat werken, gelukkig werkt voordoen meestal prima met breien. Ik hoop dat ze daar de tijd hebben om gewoon samen een hele Jacobus te breien, maar voor het geval dat niet zo is, heb ik Jacobussen in allerlei stadia bij me.
Ik heb er zin in. Ik heb meer dan anderhalf jaar niet de mogelijkheid gehad om op reis te gaan en nu kan het weer. Ik plak er dan ook een extra weekje aan om wat rond te kijken. Er schijnt een stadje in de buurt te zijn, waar nog volop op de traditionele manier kelims geweven worden. Ik neem maar een grote koffer mee.

10 juni 2011


Ik ben weer terug, een dag of 5 al, maar de vermoeidheid die het gevolg was van de vele nieuwe indrukken en alle spannende plannen heeft gemaakt dat ik nu pas schrijf. In mijn vorige 5 berichtjes heb ik wat foto's laten zien van mijn verblijf in Bulgarije, de hoofdzaak was echter het bezoek aan Monatex, het bedrijf dat voor ons apen en andere knuffels zal breien.

Hier zie je Nellie, een Bulgaarse, met de aap die zij heeft gebreid. Zoals ik hier al heb uitgelegd, lukte het tot nu toe niet om de breiers in Bulgarije goede apen te laten breien. Daarom ben ik naar Bulgarije gegaan om de mensen daar zelf te leren hoe ze een aap moeten breien.
Toen ik er eenmaal was, verbaasde het me niet dat het niet goed ging. Ze werkten van een Bulgaarse vertaling van het patroon, die kennelijk niet goed was, bovendien hadden ze de foto's weggelaten uit het patroon. Ik heb samen met Nellie een aap gebreid. Kleine complicatie was dat Nellie geen woord engels spreekt en ik uiteraard geen woord bulgaars. Gelukkig is breien internationaal, voordoen werkt goed en zo nu en dan konden we er wel even iemand bij roepen om te tolken. Nellie's aap is goed geworden en ik denk dat zij nu in staat is om ook een volgende aap goed te breien en meerdere breiers op te leiden.
Monatex is een productie bedrijf voor gebreide spullen, het overgrote deel wordt machinaal gebreid, maar er is ook een kleine poot van het bedrijf waar handbreiwerk wordt gemaakt. Monatex produceert onder meer machine-gebreide kleding voor Nederlandse winkelketens, bv M&S, en dan gaat het om 10 duizenden of 100 duizenden exemplaren.

Slavka - de eigenaresse van het bedrijf - noemt de handbreiafdeling haar "social project". Bulgarije is een erg arm land; de werkeloosheid is groot. De vrouwen die handbreiwerk maken, zijn vrouwen zonder enige opleiding, die geen enkele kans maken op de arbeidsmarkt. Deze vrouwen krijgen via het breiwerk de kans om zelf wat inkomen te verdienen, en daarmee natuurlijk ook eigenwaarde en de mogelijkheid om zelf wat met dit geld te doen.
Dit grofgebreide vest zit ook in het handbreiprogramma.Eén van de breisters breit er soms 5 per week van. Van het geld dat ze verdient betaalt ze de studie van haar zoon.
De handbreisters werken thuis, zodat ze het breiwerk kunnen combineren met andere taken (bv oma's die op de kleinkinderen passen en ook breiwerk doen). Nellie is in dienst van Monatex en zij is hoofd van de apenbreierij. Zij leidt 3 breisters op, en als die goed apen kunnen breien, leiden zij ook weer elk 3 nieuwe breisters op. Op die manier wordt er een soort piramide gevormd, waarin heel wat aapjes gebreid kunnen worden.
Ik heb uitgebreid met Slavka gepraat over de sociale context van het handbreiwerk. Naar onze maatstaven verdienen ze natuurlijk  weinig met dit werk, en het laatste wat ik wil is hier mooie apen verkopen over de rug van hardwerkende breisters in Bulgarije. Slavka heeft me ervan overtuigd dat dit soort breiwerk voor veel mensen een kans is; een mogelijkheid die voorkomt dat je bv met een doosje overgebleven aardbeien langs de kans van de weg moet zitten.

De moeder van Nellie is één van de vrouwen die apen voor ons zal gaan breien. Ik heb haar ontmoet en zij is erg blij met dit werk. Ze kwam op mij over als een sterke zelfbewuste vrouw.

Op dit moment zijn we druk met het verzamelen van materiaal voor 100 apen, die in Bulgarije gebreid gaan worden. Vanmiddag heb ik in Duitsland een zak van 10 kg fiberfill gehaald. Hij staat in de gang en je kunt er bijna niet meer langs.