Lijs op de handwerkbeurs

Morgen, tijdens de handwerkbeurs gaat het nieuwe patroon van Zijmaakthet, Lijs,  in de verkoop. Deze week zijn ze aangekomen, 2 grote dozen met gedrukte patronen, elk bijna 30 kg.

Op de beurs zijn ook deze 2 tortelduifjes te zien, Valentijn is nog maar net voorbij.

en ook deze aap van fantasie-garen. Je vindt mij op de handwerkbeurs in stand 92.

Vilten beer

 Deze week heb ik een experiment gedaan. Ik vroeg me af ik een gebreide beer mooi zou kunnen vilten en zoals je op de foto hierboven ziet is dat wonderwel gelukt. Het is een hele lieve beer geworden.

 Ik heb een Vera gebreid van Schoppel reggae, met dubbele draad gebreid op pennen 8.  De beer werd 64 cm lang, dat zie je hierboven. Ik heb de beer gevuld met plastic (stukken bobbeltjes plastic dat ik ook wel voor het handvilten gebruik) om te voorkomen dat de binnenkant aan elkaar zou vilten. Ik vond het heel eng, want zelfs vrij los gebreid, was het best een leuke beer geworden en je weet maar nooit wat er uit de wasmachine komt. In de wasmachine, gewoon programma op 40 graden, met 3 tennisballen erbij in de trommel. Het resultaat was super,  ik kon niet wachten tot de beer droog was, zodat ik hem op kon vullen.

De gevilte beer is 45 cm lang. Ik heb mijn best gedaan om hem mooi op de foto te zetten, maar eigenlijk moet je hem voelen, het is zulk mooi zacht vilt geworden.
Voelen, dat kan. as vrijdag en zaterdag ben ik op de handwerkbeurs om mijn patronen te verkopen, en deze beer mag natuurlijk mee. Je vindt de beer en mij in de stand van Weldraad, er zal voldoende viltwol in voorraad zijn.

Van de sokkenbreimachine

 De afgelopen weken heb ik veel plezier gehad van deze wanten. Ik heb ze rond de jaarwisseling gemaakt op de sokkenbreimachine. Die sokkenbreimachine breit wel door en daarom heb ik mijn wanten dubbel gemaakt.

Gewoon 2 wanten aan elkaar, gebreid van de punt tot de punt. De duimen heb ik er met de hand aangebreid. De voeringwant wordt in de gewone want geschoven en het resultaat zijn heerlijk warme wanten, die ook op de fiets tegen de kou van de laatste 2 weken bestand zijn.

 Bij deze wanten breide ik een sjaal, ook op de sokkenbrei machine, het is gewoon een hele lange buis, de einden aan elkaar gemaasd, en die sjaal kun je op allerlei manieren om je hals en bij erge kou ook om je oren winden. De sjaal is in het totaal 5 meter lang.

De dubbele boorden van mijn wanten sluiten heerlijk warm om mijn polsen. Al fietsend met mijn wanten aan, kwam ik op het idee om ook eens sokken met van die dubbelen boorden te breien. En vorige week rolde dit paar van de sokkenbreimachine.

 

Op deze foto kun je zien dat de boorden dubbel zijn. De opzet is in het breisel vastgebreid, op die manier heb je nergens een opzet- op afkantrand.

Verder kwamen de volgende sokken nog van de machine in januari en februari.

 Sokken voor mijn schoonzus.

3 paar sokken voor mijn enige zus - zij heeft natuurlijk een streepje voor.

Sokken voor José, ook met en dubbel boord.

Eén enorme sok voor Luuk, de andere maak ik deze week.

Beertje

Aan de berenkop uit het vorige bericht zit nu een heel beertje. De kleurtjes heb ik zorguldig uitgezocht uit de gekleurde wol piramide. Deze Vera is in middels verhuisd naar Groningen, mee met mijn oudste dochter die afgelopen zondag 30 werd - ik voel me wel oud met een dochter van 30.

Ze was hier in het weekend, evenals haar zus die een dag eerder jarig was - 2 dochters op achtereenvolgende dagen jarig, een planfout die je je leven lang blijft achtervolgen.

Een goede reden om weer eens een echte verjaardagstaart te bakken. Deze taart is gebakken volgens een recept uit de bak-special van de Libelle uit 1990, sindsdien is het in ons gezin DE verjaardagstaart. Het is een biscuittaart die wordt versierd en gevuld met vruchtenkwark, slagroom en vruchtjes. Voor geïnteresseerden hierbij het recept - met alle vlekken door het vele gebruik - van de biscuitbodem: 

Die 18 theelepel bakpoeder is een drukfout, wij doen altijd gewoon 1.



subtiele kleurtjes

Dit zijn 3 bollen Schoppel zauberwolle van hetzelfde kleurnummer, die ik op de sokkenbreimachine heb uitgebreid. Het is een garen met veel kleurschakeringen die heel langzaam in elkaar verlopen, zodat je langzame subtiele kleurovergangen krijgt in het breiwerk. Dat is natuurlijk heel geschikt voor grote breiwerken, maar ik brei er een klein beertje van. In de toren die je hierboven ziet, kan ik de kleurtjes mooi bij elkaar zoeken.

Dit beertje wordt voor mijn oudste dochter, die op 5 februari 30 jaar wordt.

Lijs en Lot en Lies

Dit is één Lijs van een drietal  - Lijs en Lot en Lies - dat ik aan het maken ben voor een prentenboek.

Met die prentenboeken zit het zo: Er zijn 2 prentenboeken in de maak waarin mijn knuffels figureren. Het eerste boek gaat over Jacobus en Saar, en Karel en Karolien komen er ook in voor. Het verhaal voor dit boek is geschreven door Kittie Markus, het initiatief om mijn knuffels voor prentenboeken te gebruiken komt van haar. Voor dit boek lever ik de knuffels, de fotografie, het verhaal en de opmaak gebeurt in Rijswijk bij de Uitgeverij de Vier Windstreken. Gisteren heb ik een doos met knuffels naar Rijswijk gestuurd: Het zijn 5 van de knuffels op deze foto, daarmee is mijn werk voor dit boek ongeveer klaar.

Bij het idee van prentenboeken sloeg mijn fantasie op hol. Als snel had ik een plan voor nog een boek, helemaal mijn eigen idee en dit plan heb ik bij de uitgeverij gepresenteerd, en ze zijn enthousiast, ik mag dat boek maken. Het wordt een prentenboek zonder woorden, de foto's vertellen het verhaal. Voor dat boek heb ik 3 Lijsjes nodig, en één grote oma beer. Daarnaast een huisje voor de Lijsjes en een mooie boom.

Nu ben ik met de drie Lijsjes bezig. Ik brei ze alle drie van Schoppel zauberball-6 in de kleur indisch rosa.

Op zo'n bol ziten allerlei kleurtjes. Soms is het leuk om de kleuren van het garen te laten bepalen hoe het breiwerk eruit ziet, maar voor dit project wil ik uitzoeken welke kleuren en kleurovergangen waar in de knuffel terecht komen. Om dat gemakkelijk te kunnen doen heb ik 2 bollen door de sokkenbreimachine gedraaid (waar dat ding - behalve voor sokken - al niet goed voor is), zodat ik goed kan zien welke kleur waar zit.

Hieronder zie je nog 2 Lijsjes in aanbouw. Ik heb nu van hetzelfde garen 1 Lijs die voornamelijk licht is, een wat donkerdere (de bovenste foto) en de Lijs waar ik nu mee bezig ben krijgt veel contrasten.

Deze manier van werken betekent dat ik vaak ergens middenin mijn gebreide band wol loshaal en van daaruit ga breien. Vervolgens houd je ook heel veel restjes over. Het is helemaal tegen mijn zuinige opvoeding: zorg ervoor dat de rest aan één stuk blijft, dan kan je daar ook nog wat mee doen.

Nou ja, deze resten vinden vast hun weg wel naar iemand die een sokkenwoldeken aan het maken is.

Gekkenwerk

Gekken werk is het, wat ik hier zit te doen.

 

Ik ben op de sokkenbreimachine aan het punniken, niet zo maar een paar meter, maar hele einden, want met het resultaat wil ik breien, en dus zit ik tijden als een gek aan dat ding te draaien; ik heb spierpijn in mijn arm.

Hier zie je de opstelling, 5 naaldjes in de sokkenbreimachine, en draaien maar, er komt een prachtig koord uit. Er in gaat Schoppel zauberbal, 400 meter op 100 gram, eruit komt zauberkoord, 20 meter op 100 gram.

Een bol koord van 150 gram in prachtige kleuren .

En daar kun je dan mee breien, op naalden 15, dit is nog maar een proeflap. Wat dit allemaal moet worden???

Het is allemaal voor prentenboek. Van het koord brei ik een huisje en deze Lijs gaat er met 2 vriendinnetjes wonen. Natuurlijk beleeft ze daarna dolle avonturen.

Proefbreiers gezocht

Dit is Lijs. Jullie hadden haar al wel eens gezien, maar nu ben ik druk bezig met het patroon van deze knuffel.

Ik wil proberen om de gedrukte patronen klaar te hebben voor de handwerkbeurs in Zwolle; het patroon staat helemaal op papier en dus moet dat lukken. Ik zoek een paar proefbreiers die op korte termijn tijd hebben om dit patroon uit te proberen; Als ik het patroon op tijd terug wil hebben van de drukker, dan moet het uiterlijk 1 februari naar de drukker toe.

Er zijn genoeg proefbreiers.

Lijs voelt zich al helemaal thuis in mijn huis en is goede maatjes met de andere knuffels.

Beertjes

Ik heb 2 Vera's gebreid. De rood/bruine is verhuisd naar Weldraad in Amsterdam en de blauwe naar Moving On in Sleeuwijk.

Beide gooien ze al hun charmes in de strijd om klanten te verleiden een patroon te kopen, zodat heel Nederland bevolkt zal worden met van die lieve beren.

Een groot(s) begin van 2012

Het oud-en-nieuw weekend heb ik deze beer Vera gebreid, een hele grote. Ik heb hem gebreid van Schoppel Feltro, een heel dik garen, dat net als sommige andere Schoppel garens niet is gesponnen, maar gevilt. Ik heb de grote beer gebreid op pennen 7. De beer is bijna 70 cm lang.

Ik wens jullie samen met deze grote beer een heel mooi, goed, en gezond 2012.

Met de harpen gooien (vrij naar Guus Kuijer)

Er wordt enthousiast met harpen gegooid. Terwijl de reparatie van deze harp nog niet eens klaar is, kreeg ik begin vorige week een sms-je van een andere harp vriendin: Ik heb mijn harp laten vallen er zitten 2 grote barsten in de klankkast. Deze (veel kleinere) reparatie moest toch maar tussendoor. Ik heb de harp uit elkaar gehaald en de barsten in de klankkast gelijmd. Hierboven zie je hoe ik - in mijn werkkloffie - de buitenkant van de klankkast weer bijwerk; er blijven altijd lijmresten achter en bovendien moet de naad aan de buitenkant weer glad gemaakt worden. De klankkast van de andere harp in reparatie staat achter mijn rug te wachten tot ik weer verder ga met die reparatie. Op de één of andere manier zit bij deze reparatie de hele tijd de titel van een kinderboekboek van Guus Kuijer in mijn hoofd - "Met de poppen gooien".

Ik heb flink doorgewerkt vandaag. De klankkast ziet er weer pico   bello uit. Daarna heb ik de harp weer in elkaar gezet; het is altijd weer een heel gedoe om alles precies op zijn plaats te krijgen. Vervolgens de snaren er weer op en de harp stemmen.

De harp moet nog even bijkomen van deze ingreep - het duurt even voor er weer voldoende spanning op de snaren en het klankbord staan. Volgende week wordt hij weer opgehaald en zal hij weer klinken alsof er niets gebeurd is.

De Japies

Soms krijg ik een bijzonder verhaal over mijn knuffels, zoals in het voorjaar bij voorbeeld dit verhaal.

Vorige week schreef Ineke mijn een mail over de verblijfplaats van haar Japies. Deze mail deel ik - uiteraard met toestemming van Ineke - graag met de lezers van mijn weblog.

Ik ken je niet persoonlijk, alleen van je blog en de ontzettend leuke patronen die je ontwerpt. Toch wil ik je even laten weten hoe het met de door mij gemaakte Japies gaat.

Mijn moeder woont sinds 2 jaar in een verpleeghuis op de gesloten afdeling, ze heeft alzheimer. Ik bezoek haar de laatste jaren twee hele dagen per week en heb hierdoor ook veel contact met de andere bewoonsters en de verpleging van haar groep. Dit doe ik met erg veel plezier, ondanks dat het een hele nare ziekte is.

Ongeveer een maand geleden had ik mijn drie Japies (2 grote en 1 kleine) een keer meegenomen om te laten zien en bij iedere bewoonster verscheen een lach op het gezicht. Daarom heb ik besloten dat mijn Japies bij hen mogen blijven wonen. Ze zitten in de huiskamer, waar de 10 bewoonsters veel verblijven. En het is geweldig om te zien ! De Japies krijgen veel aandacht, regelmatig zit er een grote Japie bij iemand op schoot, ze worden aangehaald en er wordt met ze gepraat. Ook de verpleging vindt het heel leuk om te zien en ze zijn blij met de Japies.

Ik dacht dat je het misschien leuk vond om te weten dat Japies het in verpleeghuizen ook erg goed naar hun zin kunnen hebben. 

Tja, met zo'n verhaal is mijn Kerst weer goed, hier gaat het toch om in het leven.
Ineke, ik bewonder je om je goede zorg voor je moeder en ik wens jou, je moeder en de andere bewoners van het verpleeghuis een goede Kerst

Dit zijn niet de Japies uit het verpleegtehuis, toch maar een plaatje, gewoon omdat ik geen logjes zonder foto maak. Je ziet hier de volledige cast voor het eerste prentenboek.

Sokken

Sokken van de de zelfgesponnen sokkenwol uit dit bericht.

Zo leuk.

Ik zie regelmatig foto's van de beesten die mensen met mijn patronen maken. Altijd vind ik dat erg leuk. Deze Vera echter vind ik zo bijzonder dat ik de maakster heb gevraagd of ik de foto's op mijn weblog mocht zetten.

Ze vindt het goed en nu kunnen jullie dus meegenieten van haar creativiteit.

Deze Vera is volgens het patroon gebreid; de kleurkeuze suggereert dat ze kleertjes aan heeft. Het randje langs de trui maakt het helemaal af.

En ja, als je eenmaal de smaak te pakken hebt:

Op de ravelry site van de maakster van deze beren vind je nog veel meer knuffels naar mijn patronen, en allemaal hebben ze een zeer persoonlijke touch.