Beertje

Aan de berenkop uit het vorige bericht zit nu een heel beertje. De kleurtjes heb ik zorguldig uitgezocht uit de gekleurde wol piramide. Deze Vera is in middels verhuisd naar Groningen, mee met mijn oudste dochter die afgelopen zondag 30 werd - ik voel me wel oud met een dochter van 30.

Ze was hier in het weekend, evenals haar zus die een dag eerder jarig was - 2 dochters op achtereenvolgende dagen jarig, een planfout die je je leven lang blijft achtervolgen.

Een goede reden om weer eens een echte verjaardagstaart te bakken. Deze taart is gebakken volgens een recept uit de bak-special van de Libelle uit 1990, sindsdien is het in ons gezin DE verjaardagstaart. Het is een biscuittaart die wordt versierd en gevuld met vruchtenkwark, slagroom en vruchtjes. Voor geïnteresseerden hierbij het recept - met alle vlekken door het vele gebruik - van de biscuitbodem: 

Die 18 theelepel bakpoeder is een drukfout, wij doen altijd gewoon 1.



subtiele kleurtjes

Dit zijn 3 bollen Schoppel zauberwolle van hetzelfde kleurnummer, die ik op de sokkenbreimachine heb uitgebreid. Het is een garen met veel kleurschakeringen die heel langzaam in elkaar verlopen, zodat je langzame subtiele kleurovergangen krijgt in het breiwerk. Dat is natuurlijk heel geschikt voor grote breiwerken, maar ik brei er een klein beertje van. In de toren die je hierboven ziet, kan ik de kleurtjes mooi bij elkaar zoeken.

Dit beertje wordt voor mijn oudste dochter, die op 5 februari 30 jaar wordt.

Lijs en Lot en Lies

Dit is één Lijs van een drietal  - Lijs en Lot en Lies - dat ik aan het maken ben voor een prentenboek.

Met die prentenboeken zit het zo: Er zijn 2 prentenboeken in de maak waarin mijn knuffels figureren. Het eerste boek gaat over Jacobus en Saar, en Karel en Karolien komen er ook in voor. Het verhaal voor dit boek is geschreven door Kittie Markus, het initiatief om mijn knuffels voor prentenboeken te gebruiken komt van haar. Voor dit boek lever ik de knuffels, de fotografie, het verhaal en de opmaak gebeurt in Rijswijk bij de Uitgeverij de Vier Windstreken. Gisteren heb ik een doos met knuffels naar Rijswijk gestuurd: Het zijn 5 van de knuffels op deze foto, daarmee is mijn werk voor dit boek ongeveer klaar.

Bij het idee van prentenboeken sloeg mijn fantasie op hol. Als snel had ik een plan voor nog een boek, helemaal mijn eigen idee en dit plan heb ik bij de uitgeverij gepresenteerd, en ze zijn enthousiast, ik mag dat boek maken. Het wordt een prentenboek zonder woorden, de foto's vertellen het verhaal. Voor dat boek heb ik 3 Lijsjes nodig, en één grote oma beer. Daarnaast een huisje voor de Lijsjes en een mooie boom.

Nu ben ik met de drie Lijsjes bezig. Ik brei ze alle drie van Schoppel zauberball-6 in de kleur indisch rosa.

Op zo'n bol ziten allerlei kleurtjes. Soms is het leuk om de kleuren van het garen te laten bepalen hoe het breiwerk eruit ziet, maar voor dit project wil ik uitzoeken welke kleuren en kleurovergangen waar in de knuffel terecht komen. Om dat gemakkelijk te kunnen doen heb ik 2 bollen door de sokkenbreimachine gedraaid (waar dat ding - behalve voor sokken - al niet goed voor is), zodat ik goed kan zien welke kleur waar zit.

Hieronder zie je nog 2 Lijsjes in aanbouw. Ik heb nu van hetzelfde garen 1 Lijs die voornamelijk licht is, een wat donkerdere (de bovenste foto) en de Lijs waar ik nu mee bezig ben krijgt veel contrasten.

Deze manier van werken betekent dat ik vaak ergens middenin mijn gebreide band wol loshaal en van daaruit ga breien. Vervolgens houd je ook heel veel restjes over. Het is helemaal tegen mijn zuinige opvoeding: zorg ervoor dat de rest aan één stuk blijft, dan kan je daar ook nog wat mee doen.

Nou ja, deze resten vinden vast hun weg wel naar iemand die een sokkenwoldeken aan het maken is.

Gekkenwerk

Gekken werk is het, wat ik hier zit te doen.

 

Ik ben op de sokkenbreimachine aan het punniken, niet zo maar een paar meter, maar hele einden, want met het resultaat wil ik breien, en dus zit ik tijden als een gek aan dat ding te draaien; ik heb spierpijn in mijn arm.

Hier zie je de opstelling, 5 naaldjes in de sokkenbreimachine, en draaien maar, er komt een prachtig koord uit. Er in gaat Schoppel zauberbal, 400 meter op 100 gram, eruit komt zauberkoord, 20 meter op 100 gram.

Een bol koord van 150 gram in prachtige kleuren .

En daar kun je dan mee breien, op naalden 15, dit is nog maar een proeflap. Wat dit allemaal moet worden???

Het is allemaal voor prentenboek. Van het koord brei ik een huisje en deze Lijs gaat er met 2 vriendinnetjes wonen. Natuurlijk beleeft ze daarna dolle avonturen.

Proefbreiers gezocht

Dit is Lijs. Jullie hadden haar al wel eens gezien, maar nu ben ik druk bezig met het patroon van deze knuffel.

Ik wil proberen om de gedrukte patronen klaar te hebben voor de handwerkbeurs in Zwolle; het patroon staat helemaal op papier en dus moet dat lukken. Ik zoek een paar proefbreiers die op korte termijn tijd hebben om dit patroon uit te proberen; Als ik het patroon op tijd terug wil hebben van de drukker, dan moet het uiterlijk 1 februari naar de drukker toe.

Er zijn genoeg proefbreiers.

Lijs voelt zich al helemaal thuis in mijn huis en is goede maatjes met de andere knuffels.

Beertjes

Ik heb 2 Vera's gebreid. De rood/bruine is verhuisd naar Weldraad in Amsterdam en de blauwe naar Moving On in Sleeuwijk.

Beide gooien ze al hun charmes in de strijd om klanten te verleiden een patroon te kopen, zodat heel Nederland bevolkt zal worden met van die lieve beren.

Een groot(s) begin van 2012

Het oud-en-nieuw weekend heb ik deze beer Vera gebreid, een hele grote. Ik heb hem gebreid van Schoppel Feltro, een heel dik garen, dat net als sommige andere Schoppel garens niet is gesponnen, maar gevilt. Ik heb de grote beer gebreid op pennen 7. De beer is bijna 70 cm lang.

Ik wens jullie samen met deze grote beer een heel mooi, goed, en gezond 2012.

Met de harpen gooien (vrij naar Guus Kuijer)

Er wordt enthousiast met harpen gegooid. Terwijl de reparatie van deze harp nog niet eens klaar is, kreeg ik begin vorige week een sms-je van een andere harp vriendin: Ik heb mijn harp laten vallen er zitten 2 grote barsten in de klankkast. Deze (veel kleinere) reparatie moest toch maar tussendoor. Ik heb de harp uit elkaar gehaald en de barsten in de klankkast gelijmd. Hierboven zie je hoe ik - in mijn werkkloffie - de buitenkant van de klankkast weer bijwerk; er blijven altijd lijmresten achter en bovendien moet de naad aan de buitenkant weer glad gemaakt worden. De klankkast van de andere harp in reparatie staat achter mijn rug te wachten tot ik weer verder ga met die reparatie. Op de één of andere manier zit bij deze reparatie de hele tijd de titel van een kinderboekboek van Guus Kuijer in mijn hoofd - "Met de poppen gooien".

Ik heb flink doorgewerkt vandaag. De klankkast ziet er weer pico   bello uit. Daarna heb ik de harp weer in elkaar gezet; het is altijd weer een heel gedoe om alles precies op zijn plaats te krijgen. Vervolgens de snaren er weer op en de harp stemmen.

De harp moet nog even bijkomen van deze ingreep - het duurt even voor er weer voldoende spanning op de snaren en het klankbord staan. Volgende week wordt hij weer opgehaald en zal hij weer klinken alsof er niets gebeurd is.

De Japies

Soms krijg ik een bijzonder verhaal over mijn knuffels, zoals in het voorjaar bij voorbeeld dit verhaal.

Vorige week schreef Ineke mijn een mail over de verblijfplaats van haar Japies. Deze mail deel ik - uiteraard met toestemming van Ineke - graag met de lezers van mijn weblog.

Ik ken je niet persoonlijk, alleen van je blog en de ontzettend leuke patronen die je ontwerpt. Toch wil ik je even laten weten hoe het met de door mij gemaakte Japies gaat.

Mijn moeder woont sinds 2 jaar in een verpleeghuis op de gesloten afdeling, ze heeft alzheimer. Ik bezoek haar de laatste jaren twee hele dagen per week en heb hierdoor ook veel contact met de andere bewoonsters en de verpleging van haar groep. Dit doe ik met erg veel plezier, ondanks dat het een hele nare ziekte is.

Ongeveer een maand geleden had ik mijn drie Japies (2 grote en 1 kleine) een keer meegenomen om te laten zien en bij iedere bewoonster verscheen een lach op het gezicht. Daarom heb ik besloten dat mijn Japies bij hen mogen blijven wonen. Ze zitten in de huiskamer, waar de 10 bewoonsters veel verblijven. En het is geweldig om te zien ! De Japies krijgen veel aandacht, regelmatig zit er een grote Japie bij iemand op schoot, ze worden aangehaald en er wordt met ze gepraat. Ook de verpleging vindt het heel leuk om te zien en ze zijn blij met de Japies.

Ik dacht dat je het misschien leuk vond om te weten dat Japies het in verpleeghuizen ook erg goed naar hun zin kunnen hebben. 

Tja, met zo'n verhaal is mijn Kerst weer goed, hier gaat het toch om in het leven.
Ineke, ik bewonder je om je goede zorg voor je moeder en ik wens jou, je moeder en de andere bewoners van het verpleeghuis een goede Kerst

Dit zijn niet de Japies uit het verpleegtehuis, toch maar een plaatje, gewoon omdat ik geen logjes zonder foto maak. Je ziet hier de volledige cast voor het eerste prentenboek.

Sokken

Sokken van de de zelfgesponnen sokkenwol uit dit bericht.

Zo leuk.

Ik zie regelmatig foto's van de beesten die mensen met mijn patronen maken. Altijd vind ik dat erg leuk. Deze Vera echter vind ik zo bijzonder dat ik de maakster heb gevraagd of ik de foto's op mijn weblog mocht zetten.

Ze vindt het goed en nu kunnen jullie dus meegenieten van haar creativiteit.

Deze Vera is volgens het patroon gebreid; de kleurkeuze suggereert dat ze kleertjes aan heeft. Het randje langs de trui maakt het helemaal af.

En ja, als je eenmaal de smaak te pakken hebt:

Op de ravelry site van de maakster van deze beren vind je nog veel meer knuffels naar mijn patronen, en allemaal hebben ze een zeer persoonlijke touch.

Sokkenwol

Ik heb de laatste tijd niet erg veel gesponnen. Dat komt doordat ik veel beesten brei en om praktische redenen brei ik die van fabriekswol. Voor winkels die mijn patronen verkopen brei ik vaak een beest van wol uit de winkel. 

Op dit moment brei ik beesten voor prentenboeken, en omdat de lezers van die boeken mogelijk net zo'n beest willen breien als in het boek, is het handig om ook deze beesten van commercieel verkrijgbare wol te breien. Kortom, ik heb geen tijd meer om mijn zelfgesponnen wol op te breien.

Toch wil ik graag spinnen. Ik spin nu dus sokkenwol, de sokken kan ik dan met mijn sokkenbreimasjien breien. De streng hierboven is net klaar. Ik vind het bijna jammer om hem op te breien, hij is zo mooi. Maar goed, sokken van die wol worden vast ook erg mooi.

Vorige week heb ik een flinke voorraad sokkenmengsel gekocht bij World of Wool. Bij WoW kun je verschillende vezels laten mengen. Ik heb een mengsel laten maken van 50% superwash wol, 25% zijde en 25% polyester.

Gisteren heb ik geverfd. Ik wil graag sokken bij het vest op de foto. Als een heks tussen haar potjes heb ik kleurtjes gemengd, beetje van dit, beetje van dat, net zo lang tot ik de goede kleur had. Het is best goed gelukt, vind ik.

Het concert van Jaap

Hier maakten jullie kennis met Jaap, de bestuursaap van het studentenorkest van de TU in Delft.

Het is een spannende dag. Het orkest heeft een concert en Jaap mag natuurlijk mee, en .......  hij mag zijn mooie nieuwe concertpak aan. Hij begroet alle concertgangers en ziet toe op de verkoop van de programmaboekjes.

Mijn dochter Anna - haar zieke been op een krukje -  heeft het pak voor hem genaaid. Hij is er natuurlijk APEtrots op en ook op Anna die zo maar zo'n mooi pak voor hem kan maken.

Tijdens het concert mag hij bij alle pauken en trommels zitten. Het is heel spannend.

Ze zijn zo groot, hij moet er eens goed naar kijken.

Vanavond mag hij weer mee, want dan heeft het orkest weer een concert.

Ben je een liefhebbeer van Stravinski? Vanavond spelen ze onder meer de vuurvogel in de Elandstraatkerk in Den Haag. Jaap begroet je erg graag.

Lijs

Ja, weer een keer een Lijs. Mensen die mijn weblog al langer lezen kennen dit ontwerp al, ik heb het ergens in het voorjaar gemaakt, maar er verder niet veel mee gedaan. Nu heb ik een plan voor een prentenboek met 3 Lijsjes (Lijs en Lot en Lies ofzo) in de hoofdrol. Tegen die tijd komt er natuurlijk ook een patroon. Nog even wachten, het prentenboek van Jacobus en Saar komt eerst. 

zoek de verschillen

Mijn houtsnijtafeltje in de hoek van mijn werkkamer. Het nieuwe onderdeel van de harp die ik aan het herstellen ben is helemaal bedolven onder de gutsen. Ik ben er een distel op aan het maken, een symbool van Schotland, een keltisch land waar de muziek die op deze harp wordt gespeeld vandaan komt.

Omdat het een hoog-liggend ornament is - het steekt naar boven uit ten opzichte van het vlak - moet ik de rest van dit werkstuk helemaal met de hand - met beitels en kleine schaafjes -  vlak maken.

2 uur later ziet het er zo uit, morgen weer verder.
Ik geniet van het houtsnijden, dat ik zo lang niet heb kunnen doen. Prettig om mijn gutsen weer in mijn handen te hebben, ik heb er meer dan 50, en ik ken ze allemaal, even zoeken om mijn lievelingsgutsen weer terug te vinden in de la.

Tijdens het snijden luister ik graag naar een luisterboek of zo. Op dit moment zelf een hoorspel - deel 1 van de millenium trilogie van Stieg Larsson - ik vind het zo leuk dat er tegenwoordig weer hoorspellen worden gemaakt. Laat het buiten maar regenen, ik vermaak me.