winkels

Vorige week was ik "aan de andere kant van het land", een mooie gelegenheid om weer eens een paar breiwinkels te zoeken. Ik ben altijd op zoek naar leuke, creatieve wolwinkels en ga daar dan heen met de vraag of ze mijn patronen misschien in de winkel willen verkopen. Zo kwam ik hier:

Penelope, een prachtige winkel in hartje Amsterdam. Penelope verkoopt hier een keur aan exclusieve garens, het een al mooier dan het andere. En ... ze voelde er wel voor, mijn patronen verkopen, ze kende ze al, veel winkels kennen mijn patronen al voor ik er geweest ben, het vervult me met trots.

Voor winkels die mijn patronen gaan verkopen brei ik altijd een voorbeeld-dier, meestal een Jacobus, van garen dat in de winkel wordt verkocht. Het leuke daaraan voor mij is dat ik vaak een garen kan gebruiken dat ik nog niet ken. De aap hierboven reist zondag met een vriendin van mij naar Amsterdam. Hij is gebreid van madelinetosh een heel luxe garen.

Ik heb deze aap afgelopen weekend gemaakt,  toen hij klaar was, was het nog warm, lekker verkoeling zoeken aan het water was dus wel een goed idee.

In Amstelveen vond ik AVERECHT,  een nieuwe en erg leuke winkel, met een gezellige breitafel.

Ook hier veel mooie en originele garens, een grote winkel waar je wel een tijdje rond kan lopen om al het moois te bekijken.

Ook bij Averecht kun je terecht voor de patronen van Zijmaakthet. Mijn dochter Anna breit een aap voor deze winkel.

Ben je nu breiwinkelier en wil je mijn patronen ook graag in de winkel verkopen? Dat kan!! Stuur mij een email,  zijmaakthet@gmail.com en dan is alles zo geregeld.

snoepkleurtjes

Snoepkleurtjes zijn het toch? Het is een heerlijk zacht katoen/viscose/polyacryl mengsel. Meestal brei ik met wol, maar ik wil ook graag voorbeelden hebben voor mensen die wol niet prettig of niet praktisch vinden.

Op de komende handwerkbeurzen - oktober in Rotterdam en februari in Zwolle -  heb ik zelf een stand waar ik patronen,  garens en prentenboeken zal verkopen. Ik wil een mooie selectie uit het Schoppel assortoment kiezen en ik wil van elk soort garen ook inspirerenden voorbeelden hebben, voor elk wat wils.

Gelukkig heb ik nog de tijd om te kiezen en voorbeelden te breien. En jullie kunnen zien wat ik zoal in de aanbieding zal hebben.

Het garen dat ik hier heb gebruikt is Schoppel Osiris. 

Wil je misschien nu al wat bolletjes kopen? Dat kan, ik heb een doos vol hier naast me staan in de kleuren die ik hier heb gebruikt (en nog een paar). De multicolor bolletjes kosten € 3,95, en de effen bollejes zijn € 3,50.  Er zit 50 gram en 170 meter op een bolletje.

Alle dieren gaan uit één bolletje van de hoofdkleur.  Joris past in de broek van Jacobus.

Alpe d'HuZes

Dit is mijn middelste dochter, Joske. Duidelijk ook een dochter van haar vader; dit sportieve heeft ze beslist niet van mij. Wat een bikkel hè?  Terwijl de stoere mannen achter haar zijn gaan lopen zit zij nog op de fiets.

Er is het afgelopen half jaar veel getraind, in de sneeuw,

tegen de wind in

 heuvel op, heuvel af.

Want, onder het motto "opgeven is geen optie" doet ze met een groepje collega's mee aan de Alpe d'Huzes: in een dag 6 keer de  Alpe d'Huez opfietsen,  het sponsorgeld dat ze hiermee verzamelt gaat naar de KWF kankerbestrijding.

Voor dit goede doel wil ze natuurlijk zo veel mogelijk geld verzamelen.

http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/acties/joskevangils/joske-van-gils/donationdirect.aspx

Hier kun je haar sponsoren, al is het maar met een paar euro, voor dit goede doel, dat alle bijdragen zo goed kan gebruiken.

Een staart voor Joris

Joris heeft officieel geen staart, maar ik heb al van verschillende mensen gehoord dat hij eigenlijk wel een staart hoort te hebben, en Joris zelf voelt zich ook wat gemankeerd.  En kijk nu wie er vandaag mijn huis binnen kwam wandelen.

Ik zal het patroontje voor de staart binnenkort uitschrijven.

De Joris is gebreid van Schoppel Gradient een nieuw garen van Schoppel, dat nog niet op de markt is, maar waar ik vast een bolletje van heb gekregen. 

Foto's

Vrijdag ben ik bij mijn schoonzus, Annemarie van Buuren,  geweest. Zij is professioneel fotografe, en is bereid om samen met mij de foto's voor "De rode draad" te maken. Ik ben daar heel blij mee. Ik vind dat ik normaal gesproken heel aardige foto's maak, maar wat zij doet is toch van een andere orde.

We hebben vrijdag alleen wat geëxperimenteerd met belichting en compositie en nagedacht over achtergronden; er zijn nog geen bruikbare foto's uit gekomen. Dat kan ook nog niet, want ik heb nog niet alle attributen voor het boek klaar. We hebben besloten om rustig de tijd te nemen, in september gaan we de definitieve foto's maken. Toch kan ik wel een tipje van de sluier oplichten en hier vast wat laten zien.

Zoals je hier kunt zien is de stoel van oma beer klaar.  Het was een heel werk, maar ik best trots op het resultaat.

De zitting van de stoel is gevlochten van gepunnikt koord, zodat de stoel mooi in de sfeer van het boek past.

"Toch niet breien voor de kleinkinderen?"

Gisteren keek ik naar Pauw en Witteman, en daar was Gerdi Verbeet, voorzitter van de 2e kamer op bezoek, ter gelegenheid van haar aangekondigde vertrek uit de 2e kamer. Aan het eind van het gesprek werd haar gevraagd wat ze zou gaan doen:  "Toch niet breien voor de kleinkinderen?"

Deze Jacobus heeft een brief bij zich, een brief voor de redactie van Pauw en Witteman. Graag had ik dit aapje met brief naar de redactie gestuurd, maar ik heb geen adres en daarom doe ik het maar zo. Deze zelfde brief, met een verwijzing naar dit bericht heb ik achter gelaten op de sit van P&W. Ik wil iedereen die dit bericht leest vragen een reactie te schrijven, ook als je dat normaal gesproken niet doet,  zodat bij P&W duidelijk wordt dat breien niet suf en oubollig is.

Dit is de brief die ik schreef:

"Toch niet breien voor de kleinkinderen?",  één van de laatste uitspraken uit de uitzending van P&W gisteravond; ik kijk elke avond.  Het stak mij een beetje, met zo'n uitspraak wordt breien weggezet als de meest oubollige, suffe bezigheid die je bedenken kunt.
Voor mij is breien belangrijk en ik zal uitleggen waarom. Ik ben een vrouw van nu 56 jaar. Ik heb een academische opleiding in de informatica, ben gepromoveerd en heb op hoog niveau gewerkt in het wetenschappelijk onderzoek. Tot op de dag van vandaag worden de resultaten van mijn onderzoek gebruikt, onder meer door microsoft.
In 1998 sloeg het noodlot toe, ik werd getroffen door een herseninfarct en nadat de eerste storm was opgetrokken, was het duidelijk, ik zou nooit meer als wetenschapper kunnen functioneren, daarvoor is de chaos in mijn hoofd te groot.
 Ik was pas begin 40 en wilde niet veroordeeld zijn tot het soort leven dat in de uitzending werd bedoeld met "breien voor de kleinkinderen". Net als iedereen wil ook ik graag een zinvolle bijdrage aan de maatschappij leveren.
 Ik ben houtbewerker geworden, ik bouw harpen. Graag had ik hier wat foto's toegevoegd, dat kan niet en daarom nodig ik u uit een kijkje te nemen op http://members.home.nl/annita.wilschut/.
Ruim 2 jaar geleden sloeg het noodlot weer toe, ik brak mijn beide benen en helaas heeft het herstel bijna 2 jaar geduurd.  Pas deze maand heb ik weer een stuk hout gekocht en ik hoop binnenkort te beginnen aan de eerste harp na mijn gebroken benen.
Ook in de tijd van mijn herstel wilde ik graag iets zinnigs doen. Ik brei graag, en maak mijn eigen ontwerpen van met name knuffeldieren; ik schrijf daar patronen van en deel die met andere breisters. In de tijd dat ik niet kon lopen heb ik deze bezigheid wat serieuzer genomen, ik kan er een heel verhaal over vertellen en zou dat graag eens doen. Laat ik hier volstaan met het resultaat van deze bezigheden.
Ik verkoop mijn patronen en in de loop van 2010 bleek dat zo succesvol dat ik mij begin 2011 heb ingeschreven bij de Kvk. In 2011 draaide ik een omzet van € 10.000,- en ik denk die omzet dit jaar te verdubbelen. Ik heb mijn patronen in het Engels vertaald en verkoop ze via internet over de hele wereld, ik heb alle continenten bereikt. Ik werk succesvol samen met een garenbedrijf in Duitsland. Daarnaast werk ik op dit moment, op hun uitnodiging, samen met uitgeverij  De Vier Windstreken, aan het eind van de zomer zal het eerste prentenboek met foto's van mijn knuffels als illustratie verschijnen, een Duitse en een Engelse uitgeverij hebben een optie op deze uitgave. Mijn patronen worden in vele wolwinkels verkocht en ik heb heel veel mensen blij gemaakt met de mogelijkheid om een uniek cadeau te maken voor zichzelf, een vriend, een kind of een kleinkind.
Ik verkoop mijn patronen, en betaal BTW, ik verstuur wekelijks een aantal pakketten en stimuleer met mijn bezigheden de verkoop in breiwinkels. Op die manier draag ik misschien wel een zandkorrel bij aan de stagnerende economie, op mijn manier.
Graag had ik deze brief fysiek bij u laten bezorgen door een aapje, ik weet echter geen postadres en daarom nodig ik u uit een kijkje te nemen op www.zijmaakthet.com

Een luxueuze wandeling

Vandaag heb ik een wandeling gemaakt die ik eigenlijk elk jaar in het voorjaar wel een keer maak, de afgelopen 2 jaar echter niet, toen liep ik te slecht.
We begonnen in Noord Twente bij de watermolen van Bels met een "koffie compleet".  Jacobus ziet al het lekkers wel zitten.

Het is prachtig weer en we beginnen aan een wandeling door het bos.

Jacobus  zit in het zijvak van mijn rugzak en kan zo lekker rondkijken naar al het moois in het bos.
De afgelopen week was het eindelijk wat warmer, en dus hebben de beukenbomen ineens blad. Het is stil in het bos, de vogels zingen en benadrukken daarmee de stilte in het bos.

Je kunt je nauwlijks iets mooiers voorstellen dan het transparante groen van jong beukenblad. Het is eigenlijk niet op een foto te vatten, maarik doe toch een poging. Maar eigenlijk moet gewoon iedereen in deze tijd het bos in om zich omhuld te weten door dit wonder van elk voorjaar weer opnieuw.
Ik stel mij het bos voor door de ogen van mijn nieuwe aapje, wat is er dan veel moois te zien en wat kun je je verwonderen over de natuur in ons land.

Jacobus vindt een heerlijk bedje van mos .

"Kijk eens wat een mooi bloemetje;  het kleurt prachtig bij mijn broek. Ik wil er eentje in mijn oor!!"

"Ben ik nou niet mooi?"

Na een uur lopen komen we bij theehuis Dennenoord en daar bestel ik een potje thee met notencake. Natuurlijk is er ook breiwerk mee.
Dan weer terug naar de watermolen van Bels, daar staat mijn auto. In het totaal heb ik 8,5 km gelopen, een record en als ik aankom bij de watermolen doen mijn benen pijn. Ik besluit een salade te nemen, dan kan thuis lekker op de bank gaan zitten met mijn benen omhoog.

Dit aapje heb ik gebreid van Schoppel Osiris.  Ik ben de inventaris van mijn kraam op de handwerkbeurs aan het samenstellen en in wil graag van alles ook voorbeelden hebben. Dit aapje komt dus ook op de kraam tzt.

Meubelmaker in het klein

Hier liet ik jullie zien dat oma beer haar zinnen had gezet op een mooie klassieke schommelstoel. Dat kan ze natuurlijk wel willen, maar dan zal ik hem toch moeten maken. Hierboven zie je de stoel in de maak. Oma moet even passen, en Lijs vindt de stoel al lang mooi genoeg, ze zit gelijk bij oma op schoot. Het is wel jammer dat de stoel  nog niet schommelt.

Vrijdag heb ik eens tussen de resten hout gekeken en ik vond dit stuk kersenhout, er is ooit een deel van een harp uitgezaagd, en terwijl de punnikmachine (links boven)  de laatste stukken van "de rode draad"  punnikt, ga ik aan het zagen.

Na een uurtje heb ik een stapel balkjes, morgen verder.

Zaterdag ziet de stoel er zo uit. Oma beer moet regelmatig passen. Ik gebruik een "grote" bouwtekening als leidraad,  maar omdat een beer niet precies de verhoudingen van een klein mensje heeft, moet ik toch zo hier en daar wat aanpassen.

Voor dit project heb ik ook nog een nieuw gereedschapje aangeschaft. 

Het is een set van 3 hele grote "puntenslijpers" waarmee je balkjes naar het einde toe taps kunt laten toelopen. De slijpers hebben een verschillende dikte.  Gelukkig waren de mensen van Baptist uit Arnhem zo aardig om vrijdag speciaal voor mij dit pakje naar de post te brengen, zodat ik de slijpers zaterdag had en ermee aan het werk kon. Dat is nog eens service!!

Ik gebruik deze slijpers om de verbindingsbalkjes tussen de poten te vormen.

Morgen verder, als ik met zo iets bezig ben, dan moet het ook gewoon af. Ik denk dat ik zeker nog wel 2 dagen nodig heb om alle onderdelen van de stoel mooi in vorm te snijden en schaven.

Het patroon van de Bucky Beanie

Het patroon van de voetbalmuts, Bucky Beanie, is af. Hier introduceerde ik deze muts, met mooie foto's op het hoofd van Erik. Hier kun je lezen hoe je het patroon kunt kopen.

.

Het idee om te spelen met het ontwerp van een voetbal was al eerder bij mij opgekomen. Ik ben bezig met het ontwerpen van een serie gebreide en dan gevilte tassen, gebaseers op het model van een voetbal, zoals ik eerder al heb verteld, het ontwerp van Buckminster.

De tas zal dan ook de Bucky Bag heten. Er komen verschillende maten en modellen, samen op één patroon. Mijn planning is om dat patroon op de handwerkbeurs in Rotterdam, in oktober dus te presenteren.

Toen ik één tas klaar had, zag het ineens, het kon ook een muts worden, een voetbalmuts,  en met het oog op het EK voetbal heb ik dat patroon voorrang gegeven.

Zelf ben ik niet zo'n voetbalgek, maar evenementen als het EK en WK volg ik dan weer wel, puur chauvinisme
Met die muts zul mij echter niet zien lopen.

Nieuw begin

Een enorm stuk hout, prachtig kersenhout. Het is 5 cm dik,  ruim 30 cm breed en 2,45 meter lang en het weegt  25 kilo. Van die 25 blijven er slechts 6 over, 6 kilo harp.

Ik heb er zin in. Ik heb welliswaar recent een harp gerepareerd,  maar het is heel lang geleden dat ik zo'n stuk hout het huis in heb gedragen met het doel er een harp van te maken.

Trouwe lezers van mijn weblog weten dat ik mijn enkels brak en daardoor meer dan een jaar uitgeschakeld ben geweest. Hoewel ik al meer dan een jaar "genezen" ben, voel ik me nu pas in staat om met dit soort grote stukken hout in de weer te zijn.

Ik moet nog even wachten met zagen en boren. Op dit moment is mijn boormachine nog steeds druk met een ander werkje. Punniken en zagen in dezelfde ruimte is niet zo'n goed idee. Misschien besluit ik wel dat de boormachine opverdag moet boren en 's avonds punniken.

Het wordt net zo'n harp als je hier kunt zien, alleen met een ander ornament. Iedere klant die bij mij een harp laat bouwen, kiest zijn eigen ornament, zodat idere harp uniek voor die persoon wordt.

De toekomstige eigenaar van deze harp heeft dit ornament gekozen, een levensboom en een keltische knoop in één, je kunt er allerlei symboliek in bedenken. Ik zal hem netjes in de harp snijden.

Origineel naar een EK-feest met een Bucky Beanie

Iets heel anders deze keer, een muts, speciaal otworpen voor het komende EK. De Bucky Beanie. Het model is gebaseerd opde klassieke voetbal, die bestaat uit 20 zeshoeken en 12 vijfhoeken. Deze muts is ook opgebouwd uit (oranje ) zeshoeken en (zwarte ) vijfhoeken.

Deze vorm is ooit bedacht door een meneer Buckminster en sindsdien heet een voetbal met deze vorm ook wel een Bucky Ball. Dat verhaal wist ik eigenlijk, dank aan Rachel uit mijn breiclub met wie ik gisteren heb nagedacht over een leuke naam voor deze muts: the Bucky Beanie

Aan beide zijkanten heb ik een vijfhoek vervangen door een veel grotere rood-wit-blauwe oorflap.

Ik heb deze voetbalmuts hier uitgevoerd als NL  EKmuts,  maar je kunt hem natuurlijk ook in andere kleuren breien.  Als je per ongeluk toch voor Duitsland bent dan wordt hij ongeveer zo:

Je  kunt hem natuurlijk ook breien in de kleuren van de voetbalclub van je (klein)kind en dan kan hij/zij hem de hele winter dragen naar de training en naar wedstrijden.

Nog even wachten, het patroon is bijna klaar. De muts op het patroon is geschikt voor hoofden van ongeveer 55 to 60 cm omtrek,  kortom ook geschikt voor volwassenen die naar een EKfeestje gaan.

Erik,  bedankt voor het showen van de muts.

Hoe je een boormachine kunt leren punniken

Mijn nieuwe prentenboek krijgt als titel:  "De rode draad" .  Voor dit boek heb ik een heel lang mooi dik rood koord nodig, het liefst gepunnikt, want dat staat mooi in de gebreide sfeer van het boek en bovendien kun je in een gepunnikt koord een ijzerdraadje schuiven zodat je het - bv als springtouw -  in vorm kunt buigen. Nu heb ik al een heel stuk koord gemaakt voor een boom. Hiervoor heb ik mijn sokkenbreimachine gebruikt, en dat was een behoorlijke aanslag op mijn schouder.  Van het rode koord heb ik ongeveer 2 keer zo veel nodig. Wat te doen??
Twee weken geleden zag ik bij een vriendin  dit machientje:

Het is een punnikmachientje, maar hij is veel groter dan de machientjes die ik eerder wel eens heb gezien, zodat je er dik garen op kunt punniken, en dat levert een prachtig dik koord. Ik mocht het machientje lenen en helemaal blij ging ik ermee naar huis.

Echter, nadat ik er 1 (van de 12 die ik nodig heb)  bol wol op had gepunnikt bleek het gebruik van deze machine een nog grotere aanslag op mijn schouder dan de sokkenbreimachine, en bovendien kreeg ik het idee dat het machientje toch ook niet echt voor dit gebruik is gemaakt, ik betwijfelde of het machientje het 12 bollen van 100 gram zou uithouden.  Tja, ....  ondertussen had ik wel 12 strengen Schoppel reggae rood geverfd (de goede kleur is helaas niet te koop) en ik had mijn zinnen gezet op dit koord. 
Toen ben ik gaan denken over een motortje op de punnikmachine, en na een hele tijd knutselen, en na een aantal mislukkingen, heb ik nu een werkend systeem, dat bestaat uit mijn kolomboormachine, een lego-constructie (ik heb nog een grote voorraad lego uit de tijd dat de kinderen klein waren en ik heb er toen ook veel mee gespeeld, dus ik weet hoe het werkt)  die het toerental drastisch verlaagt en het punnikmachientje waar ik een holle houten kruk in heb gestopt voor de aandrijving, aan de punnikmachine heb ik niets veranderd, die wil ik toch netjes in zijn originele staat weer aan de eigenaresse teuggeven.

 Het systeem dat ik nu heb werk prima. De punnikmachine draait heel rustig (ongeveer 1 steek per seconde) en dat maakt dat de machine niet wordt overbelast; ik ben ervan overtuigd dat hij het op deze manier 1200 gram gaat volhouden. Op dit moment wordt de 4e bol gepunnikt.

Hier zie je mijn lego-constructie, met een aantal tandwielen reduceer ik de draaisnelheid van de boor tot een toerental dat de punnikmachine gemakkelijk aan kan. De lego-constructie is duidelijk de zwakste schakel in het geheel, dat is wel prettig,  mocht er iets mis gaan (dat is tot nu toe niet gebeurd) dan schiet er eerder een legoblokje los dan dat de punnikmachine kapot wordt getrokken.

Waar dat koord voor gaat dienen?? Dan zul je toch geduld moeten hebben en het boek afwachten.

Mocht iemand precies zo'n machientje hebben (ik bedoel alleen de grote singer spool knitter en niet een kleine punnikmachine van een ander  merk) en hem willen verkopen, dan houd ik mij aanbevolen.